Katja Lange-Müller (ur. 13 lutego 1951 w Berlinie) – niemiecka pisarka mieszkająca w Berlinie. Debiutowała w 1986 r. tomem trzydziestu dwóch autobiograficznie zabarwionych opowiadań pt. Wehleid – wie im Leben (Żałość – jak w życiu), powstałych w większości jeszcze w NRD i krążących wokół takich motywów jak samotność, strach i śmierć. Na język polski przetłumaczono jej powieść Böse Schafe (Wściekłe owce; Wydawnictwo FA-art 2012).
Twórczość Wehleid – wie im Leben (Żałość – jak w życiu), 1986 Kasper Mauser – die Feigheit vorm Freund (Kasper Mauser – tchórzostwo w obliczu przyjaciela), 1988 Verfrühte Tierliebe (Przedwczesna miłość do zwierząt), 1995 Bahnhof Berlin (Dworzec Berlin), 1997 Die Letzten. Aufzeichnungen aus Udo Posbichs Druckerei (Ostatni. Zapiski z drukarni Udo Posbicha), 2000 Biotopische Zustände, 2001 Preußens letzte Pioniere, 2001 Stille Post, 2001 (z Hansem Scheibem) Vom Fisch bespuckt 2002 Der süße Käfer und der saure Käfer, 2002 (z Ingrid Jörg) Was weiß die Katze vom Sonntag?, 2002 (z Jonasem Maronem i Moniką Maron) Die Enten, die Frauen und die Wahrheit (Kaczki, kobiety i prawda), 2003 Der nicaraguanische Hund, 2003 o.ä., 2003 (z Traute Langner-Geißler) Böse Schafe, 2007; polskie wydanie: Wściekłe owce, przełożyła z języka niemieckiego Aleksandra Kujawa-Eberharter, Wydawnictwo FA-art, Katowice 2012
Najważniejsze nagrody Nagroda im. Ingeborg Bachmann, 1986 Nagroda im. Alfreda Döblina, 1995 Berlińska Nagroda Literacka, 1996 Nagroda Josepha Kessela, 2005 Nagroda im. Wilhelma Raabe, 2008
Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku Kategoria:Niemieccy prozaicy XXI wieku Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Berlinem Kategoria:Urodzeni w 1951