Friedrich Wilhelm Dörpfeld (ur. 8 marca 1824 w Selscheid w Wermelskirchen; zm. 27 października 1893 w Ronsdorf) – niemiecki pedagog. Ojciec Wilhelma Dörpfelda.
Życiorys Urodził się w rodzinie Johanna Wilhelma Dorpfelda (1796–1863) i Anny Wilhelminy Jungi (1800–1873). Przez długie lata był nauczycielem w Wupperfeld, w którym zasłynął kunsztem pedagogicznym. W latach 1841–1842 był nauczycielem pomocniczym, a następnie nauczycielem. W 1844 ukończył seminarium nauczycielskie w Mors. W 1847 roku została opublikowana jego pierwsza praca Etwas über die Seminarbildung von einem ehemaligen Seminaristen. Od października 1848 roku piastował stanowisko głównego nauczyciela w szkole w luterańskiej parafii Wupperfeld. W 1851 roku poślubił Christine Keller, córkę pastora, z którą dochował się dwóch synów i czterech córek. W 1872 roku został powołany do realizacji reformy szkolnictwa ludowego. W 1880 roku ze względu na astmę przeszedł na emeryturę, a w 1887 przeprowadził się z najstarszą córką do Ronsdorf. Był jednym z założycieli "Vereins evangelischer Lehrer und Schulfreunde für Rheinland und Westphalen" ("Stowarzyszenia protestanckich nauczycieli i przyjaciół szkoły w Nadrenii i Westfalii").
Zainteresowania naukowe Zainteresowania naukowe Friedricha Dörpfelda koncentrowały się wokół problematyki reformy szkolnictwa ludowego. Na bazie doświadczeń wprowadzanych przez siebie zmian w nauczaniu, opublikowanych m.in. w pracach Grundlinien zu einer Theorie des Lehrplans oraz Der didaktische Materialismus, dokonał podziału wiedzy przyswajanej przez uczniów. Podstawowymi grupami tematycznymi nauczania były: nauka o rzeczach (religia, przyroda, życie człowieka), nauka języka (czytanie, pisanie) oraz nauka formalna (liczenie, rysowanie, śpiew).
Główne prace Etwas über die Seminarbildung von einem ehemaligen Seminaristen, 1847 Die freie Schulgemeinde und ihre Anstalten auf dem Boden der freien Kirche im freien Staate Beitrage zur Theorie des Schulwesens, 1863 Grundlinien zu einer Theorie des Lehrplans, 1879 Der didaktische Materialismus, 1879 Der didaktische Materialismus: eine zeitgeschichtliche Betrachtung und eine Buchrecension, 1886 Die Gesellschaftskunde – eine notwendige Ergänzung des Geschichtsunterrichts, 1889 Gesammelte Schriften, 1894 Grundlinien einer Theorie des Lehrplans, 1894 Denken und Gedächtnis, eine psychologische Monographie, 1894 Der Sachunterricht als Grundlage des Sprachunterrichts, 1895 Zur Ethik ..., 1895 Zwei dringliche Reformen im Real- und Sprachunterricht, 1896 Das Fundamentstück einer gerechten, gesunden, freien und friedlichen Schulverfassung, 1897 Socialpädagogisches, 1900 Die schulmäßige Bildung der Begriffe, 1901 Gesammelte Schriften. 1. Beiträge zur pädagogischen Psychologie, 1, Denken und Gedächtnis, 1904 Enchiridion der biblischen Geschichte: oder: Fragen zum Verständnis und zur Wiederholung verfelben, 1912 Die drei Grundgebrechen der hergebrachten Schulverfassungen nebst bestimmten Vorschlägen zu ihrer Reform, 1961 Schriften zur Theorie des Lehrplans, 1962 Ausgewählte pädagogische Schriften, 1963.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1893