Friedrich Wilhelm Dörpfeld (ur. 8 marca 1824 w Selscheid w Wermelskirchen; zm. 27 października 1893 w Ronsdorf) – niemiecki pedagog. Ojciec Wilhelma Dörpfelda.
Życiorys Urodził się w rodzinie Johanna Wilhelma Dorpfelda (1796–1863) i Anny Wilhelminy Jungi (1800–1873). Przez długie lata był nauczycielem w Wupperfeld, w którym zasłynął kunsztem pedagogicznym. W latach 1841–1842 był nauczycielem pomocniczym, a następnie nauczycielem. W 1844 ukończył seminarium nauczycielskie w Mors. W 1847 roku została opublikowana jego pierwsza praca Etwas über die Seminarbildung von einem ehemaligen Seminaristen. Od października 1848 roku piastował stanowisko głównego nauczyciela w szkole w luterańskiej parafii Wupperfeld. W 1851 roku poślubił Christine Keller, córkę pastora, z którą dochował się dwóch synów i czterech córek. W 1872 roku został powołany do realizacji reformy szkolnictwa ludowego. W 1880 roku ze względu na astmę przeszedł na emeryturę, a w 1887 przeprowadził się z najstarszą córką do Ronsdorf. Był jednym z założycieli "Vereins evangelischer Lehrer und Schulfreunde für Rheinland und Westphalen" ("Stowarzyszenia protestanckich nauczycieli i przyjaciół szkoły w Nadrenii i Westfalii").