Dennis Poore, właśc. Roger Dennistoun Poore (ur. 19 sierpnia 1916 w Paddington, Londyn, zm. 12 lutego 1987 w Kensington) – brytyjski kierowca wyścigowy. W 1952 zadebiutował w Grand Prix Wielkiej Brytanii w Formule 1. Wywalczył czwarte miejsce i zdobył jedyne w swojej karierze trzy punkty w Formule 1.
Kariera Dennis Poore wywodził się ze szkockiej rodziny arystokratycznej o tradycjach wojskowych. Urodził się na rok przed śmiercią ojca na froncie zachodnim podczas I wojny światowej. Edukował się w Eton College. Jego rodzina wkrótce przejęła firmę Manganese Bronze założoną w 1882 roku, produkującą śruby napędowe do statków. Firma rozwinęła się, co pozwoliło Poore'owi na osiąganie sporych dochodów i dostatnie życie.
W 1936 zadebiutował w wyścigach, startując samochodem MG Magnette. W 1937 wystartował w National Donington, w którym zajął drugie miejsce, rok później nie pojawił się na starcie Imperial Plate. Kiedy wybuchła II wojna światowa był zmuszony przerwać swoją karierę i wstąpić do Royal Air Force, gdzie w 1944 roku na został awansowany do rangi Wing commandera. Po zakończeniu wojny nabył Alfa Romeo Tipo 8C, którym startował w swoim zespole RD Poore Motor Racing w wielu wydarzeniach w Wielkiej Brytanii.
W 1949 wystartował w Goodwood International w Formule Libre. W 1950 zdobył mistrzostwo w British Hill Climb Championship. Utworzył czasopismo poświęcone wyścigom samochodowym Autosport, i jednocześnie objął kontrolę w Manganese Bronze, gdzie zapoczątkował zmiany w inżynierii biznesu. W 1951 zwyciężył w Dick Seaman Trophy. W 1951 i 1952 wziął udział w kilku wyścigach Formuły Libre, w których zdobywał punkty oraz miejsca na podium. Wspólnie z Guyem Griffithsem wystartował w 24h Le Mans, którego nie ukończył, nie ukończył również 9h Goodwood.
W wyścigach Grand Prix Formuły 1 zadebiutował w Grand Prix Wielkiej Brytanii w 1952 roku. Startując dla zespołu Connaught Engineering w bolidzie Connaught Type A zakwalifikował się do wyścigu na ósmym miejscu. W czasie jazdy osa ukąsiła go w język. Zmagania ukończył na miejscu czwartym, zdobywając tym samym swoje jedyne trzy punkty. Wystartował w Daily Mail Trophy, gdzie zajął 15. miejsce i w Scotland National Trophy, którego nie ukończył. Wystartował też w Grand Prix Włoch, w kwalifikacjach osiągnął dziewiętnasty czas, a wyścig ukończył na pozycji dwunastej. Dwa wyścigi pozwoliły mu na osiągnięcie 14. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wziął udział w Madgwick Cup, w którym zajął drugie miejsce, a także zwyciężył w Newcastle Journal Trophy.
W latach 1953–1955 z powodzeniem ścigał się w zespole samochodów sportowych Aston Martin, jednak zaprzestał działalności w biznesie. Brał udział również w wyścigach 24h Le Mans, których nie ukończył.
Sprzedał swoją firmę i próbował uratować brytyjski przemysł motocyklowy, kupując Associated Motor Cycles, firmę należącą do Norton, AJS i Matchless. Firma została włączona do Villiers, tworząc Norton Villiers Triumph, która przyłączyła także Birmingham Small Arms Company. Poore prowadził działalność do swojej śmierci w 1987.
Wyniki w Formule 1
RokZespółBolidSilnikWyniki w poszczególnych eliminacjachPunktyPozycja 1952Connaught EngineeringConnaught Type ALea-Francis R4 – – – –4 – –313Connaught Racing Syndicate12
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły 1 Kategoria:Brytyjscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Brytyjscy kierowcy Grand Prix Kategoria:Brytyjscy kierowcy World Sportscar Championship Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Kierowcy Connaughta w Formule 1