Czesław Kozłowski (ur. 17 października 1927, zm. 20 lutego 1997) – historyk ruchu robotniczego.
Życiorys Od 1944 był żołnierzem Armii Ludowej. W 1944 roku wstąpił do PPR. Od 1945 roku był członkiem Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1945–1948 był też członkiem ZWM. W latach 1949–1950 był pracownikiem Zarządu Wojewódzkiego ZMP w Łodzi.
Od 1951 do 1955 był asystentem Centralnej Szkole PZPR w Warszawie. W 1955 roku ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1957–1968 pracował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR.
W międzyczasie w latach 1960–1961 był trenerem Widzewa Łódź.
W 1963 roku obronił pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego - ówczesnego sekretarza PAN i późniejszego Przewodniczącego Rady Państwa. Działalność polityczna Koła Międzypartyjnego w latach 1915–1918.
Następnie w latach 1968–1971 pracował w Centralnej Szkole Partyjnej, a od 1971 znów na Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPRTadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944–1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 546–547, ..
Habilitował się w 1974 roku na podstawie pracy Związek Walki Młodych i Organizacja Młodzieży TUR w Łodzi i w województwie łódzkim (1945–1948). W październiku 1981 powołany przez Plenum Komitetu Centralnego PZPR w skład Zespołu dla przygotowania naukowej syntezy dziejów polskiego ruchu robotniczegoTrybuna Robotnicza, nr 208, 19 października 1981, s. 2..
mały|upright|Grób Czesława Kozłowskiego na cmentarzu komunalnym Północnym w WarszawiePochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera W-III-8-10-5).
Publikacje Z dziejów polskiego ruchu robotniczego : wybrane problemy, Warszawa 1975. Socjalizm źródłem wszechstronnego rozwoju Polski i państw socjalistycznej wspólnoty. Cz. 1, Warszawa 1976. Ruch młodzieżowy w Polsce Ludowej, Warszawa 1976. Związek Walki Młodych: 1943–1948, Warszawa 1978. Zarys dziejów ZWM, Warszawa 1980. Zarys dziejów polskiego ruchu robotniczego do 1948 roku, Warszawa 1980. Budowa podstaw socjalizmu. Osiągnięcia i trudności (1949–1954), Warszawa 1985. Tradycje polskiego ruchu robotniczego, Warszawa 1986. Rok 1948, Warszawa 1988. Namiestnik Stalina, Warszawa 1993 [biografia Bolesława Bieruta].
Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi (8 maja 1946) w uznaniu zasług położonych dla dobra demokratycznej Polski w dziele zabezpieczenia porzuconego przez okupanta mienia, odbudowy i uruchomienia miejskich zakładów pracy, jak również stworzenia życia gospodarczego i społecznego na terenie m. Łodzi”. Nagroda im. Ludwika Waryńskiego (1983) za pracę "Zarys dziejów polskiego ruchu robotniczego do 1948 roku"Nagrody im. Ludwika Waryńskiego dla autorów prac historycznych, „Trybuna Ludu”, nr 135, 9 czerwca 1983, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944–1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 546–547. Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury - ludzie - dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463–479.
Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego Kategoria:Trenerzy piłkarzy Widzewa Łódź Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Zmarli w 1997