Zizhou Chuji (; kor. 치주처적 Ch’iju Ch'ŏjŏk; jap. Shishū Shojaku; ur. 648 lub 669, zm. 734 lub 736) – mistrz chan ze szkoły „jingzhong”, wliczany także do linii przekazu szkoły „baotang”.
Życiorys Pochodził z dystryktu Foucheng w Mianzhou. Jego rodzinne nazwisko to Tang i sam Chuji mówił o sobie „mnich Tang”. Jego rodzina od wielu pokoleń była konfucjańska. Chuji studiował klasykę konfucjańską. Gdy miał 10 lat zmarł jego ojciecWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 334.. Miał podobno prawie 7 stóp wysokości.
Wiadomo, że został zaproszony na dwór cesarski jednak po jakimś czasie udał się do klasztoru Dechun w Syczuanie, gdzie nauczał przez 20 lat. Zachowały się świadectwa, że jego nauki zawierały elementy nauk Czystej Krainy.
4 miesiąca 24 roku okresu kaiyuan, czyli w roku 736, posłał w tajemnicy swojego służącego Wanga Huanga z wezwaniem do Jingzhonga Wuxianga z Korei. Po jego przybyciu wręczył mu szatę kaśaja i powiedział: „Ta szata jest szatą weryfikacji patriarchalnego mistrza Bodhidharmy. Zetian przekazała ją czcigodnemu Shenowi, czcigodny Shen dał ją mnie, a ja z kolei wręczam ja tobie. Musisz uważać na siebie. Idź i znajdź dobrą górę i zostań tam”. Nauki Wuxianga przewyższyły później nauki nauczycielaNiektóre teksty wspominają, że patriarchalną szatę od cesarzowej Wu Zetian otrzymał właśnie Chuji, a nie Zizhou Zhishen.Wendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 335..
Jeden z jego uczniów – Chengyuan – został później wybitnym nauczycielem Szkoły Czystej Krainy.
27 dnia piątego miesiąca 736 roku powiedział swoim mnichom „Nie pozostanę długo” i około północy zmarł nagle w pozycji siedzącej.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 28/1. Bodhidharma (zm. 543?) 29/2. Sengfu pierwszy uczeń Bodhidharmy 29/2. Daoyu 29/2. Zongchi (Dharani) (mniszka) 29/2. Dazu Huike (487–594) 30/3. Baoyue mistrz chan 30/3. Sengna (bd) 30/3. Xiang (bd) świecki 30/3. Huiman 31/4/1. Dōshō (628–670) wprowadził zen do Japonii (linia przekazu nie przetrwała) 30/3. Huaxian świecki 30/3. Jianzhi Sengcan (zm. 606) 31/4/1. Vinītaruci (zm. 594) przeniósł nauki chan do Wietnamu; szkoła vinītaruci 31/4. Dayi Daoxin (579–651) 32/5. Huangmei Lang mistrz chan 32/5. Jingzhou Faxian 32/5. Shuzhou Fazang 32/5. Fajing 32/5. Niutou Farong (594–657) szkoła niutouzong 32/5/1. Pŏmnang Korea – wprowadzenie chanu (kor. sŏn) 32/5. Daman Hongren (601–674) 33/6. Yuquan Shenxiu (606–706)(także Datong) szkoła północna stopniowego oświecenia. 33/6. Zizhou Zhishen (609–702) szkoła Jingzhong 34/7. Zizhou Chuji (669–736) 35/8. Chengyuan (712–802) 36/9. Fazhao (zm. 820?) 35/8. Jingzhong Wuxiang (684–762) koreański mistrz chan Kim Musang działający w Chinach. Szkoła jingzhong 36/9. Jingzhong Shenhui (720–794) 36/9. Baotang Wuzhu (714–774) szkoła baotang 33/6. Lao’an Hui’anZutang ji umiejscawia go w linii przekazu patriarchów jako ucznia Piątego Patriarchy Damana Hongrena. Inne teksty podają, że był uczniem Drugiego Patriarchy Huike. Najpewniej jednak nie był związany w ogóle z Patriarchami. Jego chan był zupełnie niezależną linią przekazu Dharmy. (580–707) szkoła laomu an heshang 33/6. Daoming (bd) (także Huiming) 33/6. Dajian Huineng (638–713)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VIII wieku Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang