Museum of Fine Arts, Houston (w skrócie MFAH) – muzeum sztuki w Houston założone w 1900 roku, jest największą instytucją kulturalną w południowo-zachodnim regionieSouthwestern United States (określane też jako American Southwest lub Southwest) – region Stanów Zjednoczonych, obejmujący (według szerokich definicji) następujące stany: Arizonę, Kalifornię, Kolorado, Nevadę, Nowy Meksyk, Oklahomę, Teksas i Utah. Stanów Zjednoczonych. Posiada w swych zbiorach ponad 65 000 eksponatów dokumentujących 6000 lat działalności artystycznej człowieka. W skład kompleksu muzealnego wchodzą obok galerii również: kino, dwie biblioteki naukowe, archiwa publiczne oraz nowoczesna pracownia konserwacji dzieł sztuki.
W okresie od 1 lipca 2010 do 30 czerwca 2011 roku muzeum odwiedziło ponad 3,6 miliona gości.
Historia i działalność XX wiek Lata 1900–1930 Muzeum Sztuk Pięknych w Houston jest najstarszym muzeum sztuki w Teksasie. Jego korzenie sięgają Public School Art League, założonej w 1900 roku przez grupę pięciu kobiet pod przewodnictwem Emmy Richardson Cherry. Organizacja ta postawiła przed sobą zadanie ekspozycji dzieł sztuki w salach lekcyjnych. Organizowała również odczyty na temat sztuki oraz wystawy. W 1913 roku zmieniła nazwę na Houston Art League i poszerzyła zakres swojej działalności o zakup dzieł sztuki z zamiarem założenia publicznego muzeum. Otrzymała działkę przy South Main, ale jej wysiłki organizacyjne chwilowo przerwała I wojna światowa. Po zakończeniu wojny wznowiono starania zmierzające do utworzenia muzeum. Dzięki wsparciu Williama C. Hogga wybudowano neoklasycystyczny budynek muzeum, zaprojektowany przez architekta z Houston, Williama Warda Watkina, otwarty dla publiczności 12 kwietnia 1924 roku. W 1926 roku do pierwotnego budynku muzeum dobudowano dwa skrzydła, a w 1927 rozpoczęła działalność przymuzealna szkoła. W 1929 roku Houston Art League zmieniła swoją nazwę na Museum of Fine Arts of Houston, a tę z kolei zarząd muzeum skrócił na początku lat 60. do Museum of Fine Arts, Houston. Podwaliny pod kolekcję stałą muzeum stworzyła darowizna George’a M. Dicksona i jego siostry Belle z 1919 roku, złożona z 25 obrazów i kilku prac w innych mediach. Kolekcja przez następne lata powiększała się dzięki kolejnym darowiznom.
Lata 30. W 1931 roku teksańska sufrażystka i filantropka Annette Finnigan (1873–1940) skontaktowała się z dyrektorem Chillmanem i zaoferowała pomoc w poszukiwaniu antyków do muzealnej kolekcji. Dyrektor zaakceptował jej propozycję. W efekcie w muzealnej kolekcji pojawił się zbiór dzieł sztuki Starożytnego Egiptu (między innymi ceramika, rzeźby, złota maska zmumifikowanej księżniczki, arkusz papirusu z Księgi umarłych). W ciągu następnych pięciu lat Finnigan zdobyła dla muzeum około 300 eksponatów, w tym gobeliny, makaty, dywany z Indii, Hiszpanii, Grecji i Persji. Nabyła też zbiór bizantyjskich krzyży oraz 20 hiszpańskich mebli z XVI i XVII wieku, a w 1936 roku – znaczącą kolekcję greckich antyków, wśród których najstarsza była marmurowa statuetka datowana na 2500 rok p.n.e. Łącznie darowizna Finnegan na rzecz Muzeum Sztuk Pięknych składała się z około 600 artefaktów.
W 1939 roku inna teksańska filantropka i kolekcjonerka sztuki, Ima Hogg (1882–1975) przekazała na rzecz muzeum ponad 100 prac na papierze, wykonanych przez takich artystów jak: John Singer Sargent, Paul Cézanne, Pablo Picasso, Emil Nolde, Lyonel Feininger i Paul Klee.
Lata 40. W 1943 roku miała miejsce kolejna darowizna Imy Hogg, na którą składały się 53 obrazy olejne, 10 akwarel i 1 rzeźba z brązu Frederica Sackridera Remingtona. Darowizna otrzymała miano Remington Collection.
11 grudnia 1944 roku Muzeum Sztuk Pięknych otrzymało darowiznę obrazów i rzeźb znanych jako Edith A. i Percy S. Straus Collection. Percy S. Straus (1877–1944) był znanym nowojorskim filantropem i kolekcjonerem. Na jego zbiory składało się ponad 80 dzieł sztuki, a dominowała w nich kolekcja obrazów europejskich pochodzących z okresu od XIII do XIX wieku i obejmujących istotne prace artystów flamandzkich, sieneńskich, florenckich, weneckich, niemieckich i angielskich. Choć Strausowie mieszkali na stałe w Nowego Jorku, zdecydowali się umieścić swoją kolekcję w Houston, ponieważ uważali, że zbiory sztuki należy rozwijać nie tylko w Nowym Jorku czy Waszyngtonie ale też w innych regionach, w tym w południowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych. Strausowie nabyli większość swoich eksponatów w Europie i przechowywali jako prywatną kolekcję w swoim nowojorskim domu. Po śmierci Percy S. Strausa 6 kwietnia 1944 roku kolekcję przeniesiono do Houston. Stała się ona zalążkiem zbiorów sztuki renesansowej.
W latach 1947–1964 muzeum otrzymało, partiami, dzieła sztuki z Robert Lee Blaffer Memorial Collection, należącej do Roberta Lee Blaffera, a podarowanej przez wdowę po nim, Sarah Campbell Blaffer. Kolekcja ta obejmuje sztukę renesansu i baroku: około 200 obrazów olejnych, powstałych w okresie od XVI do XX wieku, namalowanych przez takich artystów jak: Lucas Cranach starszy, Luca Giordano, Willem van Aelst, Sandro Botticelli, Jean Chardin, Antoon van Dyck, Lyonel Feininger, Thomas Gainsborough, Orazio Gentileschi, Edvard Munch, Joshua Reynolds i Paolo Veronese; prace na papierze: ponad 400 drzeworytów, grawiur, akwafort, litografii i akwatint, tworzonych przez artystów począwszy od Albrechta Dürera poprzez Williama Hogartha do Francisca Goi i Théodore’a Géricault. Tę grupę zbiorów uzupełnia niewielki zbiór brytyjskich akwarel; rzemiosło artystyczne, głównie gabinety osobliwości.
Lata 50. thumb|Ima Hogg, „pierwsza dama Teksasu”, jedna z głównych donatorek muzeum W kwietniu 1951 roku muzeum otrzymało, na zasadzie stałego wypożyczenia, około 30 obrazów z Kress Collection. Zostały one udostępnione publiczności w październiku 1953 roku. Już w latach 30. założyciel kolekcji, Samuel Henry Kress podarował muzeum kilka znaczących obrazów Starych Mistrzów: w 1930 obraz Lorenzo Lotto, w 1934 dwa obrazy tablicowe malarzy szkoły lombardzkiej i w 1939 Madonnę z Dzieciątkiem Bartolomeo Veneto. Fragmenty kolekcji Kressa zostały po raz pierwszy wystawione w MFAH w marcu i kwietniu 1933 roku, jako część wystawy objazdowej. Kolekcja Kressa została ulokowana w nowo wyremontowanym Sterling Wing, dobudowanym w 1926 roku do głównego gmachu muzeum.
W 1957 roku muzeum otrzymało jedną z największych i najważniejszych darowizn w swojej historii, kiedy Ima Hogg przekazała na jego rzecz swoją posiadłość, Bayou Bend i kolekcję amerykańskich obrazów i rzemiosła artystycznego. Pierwszy dyrektor muzeum, James Chillman Jr., zaproponował skromny program wystawowy, na który składały się głównie pokazy sztuki lokalnej. W 1954 Chillmana zastąpił Lee Malone, pierwszy pełnoetatowy dyrektor muzeum. Pod jego kierownictwem muzeum weszło w bardziej profesjonalny okres działalności organizując wystawy skompilowane z eksponatów pochodzących z kolekcji publicznych i prywatnych w Stanach Zjednoczonych i za granicą i zapoczątkowując znaczące wystawy objazdowe. Wraz z poszerzaniem się kolekcji zbudowano kolejne obiekty dla pomieszczenia rosnących zbiorów. Zaprojektowany przez architekta Johna F. Stauba w 1927 roku Bayou Bend (obecnie Bayou Bend Collection and Gardens) został otwarty dla publiczności w 1966 roku, w 1953 roku ukończono Robert Lee Blaffer Memorial Wing i Frank Prior Sterling Galleries, w 1958 roku otwarto Cullinan Hall, dar Niny J. Cullinan. Zaprojektowany przez renomowanego, modernistycznego architekta Ludwiga Miesa van der Rohe ma 929 m² powierzchni wystawowej.
Lata 60. Malone opuścił Museum of Fine Arts w 1959 roku, a przez dwa lata muzeum kierował, jako dyrektor tymczasowy, James Chillman. W 1961 roku na stanowisko nowego dyrektora powołano Jamesa Johnsona Sweeneya. Sweeney w czasie swojej kadencji zorganizował serię znaczących wystaw: Three Spaniards: Picasso, Miró, Chillida (1961), Derain: Before 1915 (1961), The Olmec Tradition (1963) i The Heroic Years: Paris 1908–1914 (1965). Zbiory muzeum wzbogaciły się w tym czasie między innymi o około 200 dzieł sztuki prekolumbijskiej oraz o liczne dzieła współczesnej sztuki Afryki i Oceanii. Presja braku środków i brak akceptacji dla gustu artystycznego Sweeneya, skłoniły w 1967 roku zarząd muzeum do rozwiązania z nim umowy o pracę. Jego następcą na okres 2 lat został dyrektor tymczasowy Mary Hancock Buxton. Guy Philippe de Montebello, dyrektor muzeum w latach 1969–1974 zreorganizował pracę personelu muzeum wynajmując kuratorów dla każdego działu muzeum i powiększając jego kadrę nauczycielską. Poprawił też sytuację finansową instytucji.
Lata 70. Pod kierownictwem de Montebello rada dyrektorów ustaliła, że muzeum powinno gromadzić i pokazywać sztukę ze wszystkich obszarów i okresów. W latach 70. za pieniądze pochodzące z fundacji oraz darowizn zakupiono dzieła sztuki rzymskiej, średniowiecznej, renesansowej oraz obrazy impresjonistów i postimpresjonistów. 14 stycznia 1974 roku otwarto dla publiczności Brown Pawilon, dzięki nowemu budynkowi przestrzeń wystawowa muzeum wzrosła do około 6900 m². Wkrótce po otwarciu nowego budynku Montebello odszedł do Metropolitan Museum of Art, gdzie objął stanowisko zastępcy dyrektora, a jego następcą został William Agee, który zorganizował dwie głośne w Stanach Zjednoczonych wystawy: Modern American Painting, 1910–1940: Toward a New Perspective (1977) and Patrick Henry Bruce: American Modernist (1979). Podczas 8-letniej kadencji Williama Agee muzeum zorganizowało kilka udanych wystaw objazdowych. Donacja z 1976 roku pozwoliła Muzeum na poszerzenie kolekcji XX-wiecznej fotografii amerykańskiej i europejskiej. Środki finansowe Brown Foundation z kolei umożliwiły zakup ważnych dzieł sztuki z różnych okresów, zwłaszcza XX-wiecznych amerykańskich obrazów. W 1977 roku muzeum nabyło działkę i zbudowało na niej budynek przeznaczony na przymuzealną szkołę.
Lata 80. W 1982 roku nowym dyrektorem został Peter Marzio. W latach 80. muzeum poprzez wystawy wspierało artystów lokalnych i regionalnych: Fresh Paint: the Houston School (1985), The Texas Landscape, 1900–1986 (1986) i Tradition and Innovation: A Museum Celebration of Texas Art (1990). W 1986 roku za pieniądze Cullen Foundation zbudowano ogród rzeźby, w którym znalazły się dzieła takich twórców, jak Henri Matisse, Auguste Rodin, Antoine Bourdelle i Alexander Calder. Pod koniec lat 80. w kolekcji stałej Muzeum Sztuk Pięknych znajdowało się ponad 20 000 dzieł sztuki. Za kadencji Marzio muzeum powiększyło swoje zbiory fotografii, ubiorów i angielskiego rzemiosła artystycznego.
Lata 90. W 1991 roku muzeum zatrudniało 382 osoby i było zarządzane przez liczącą 87 członków radę. Finansowe wsparcie otrzymywało ze strony National Endowment for the Arts, National Endowment for the Humanities, Texas Commission on the Arts, Cultural Arts Council of Houston i innych agencji rządowych oraz z prywatnych fundacji i korporacji, składek członkowskich i innych źródeł. Oprócz wystaw muzeum organizuje zwiedzanie, wykłady, pogadanki w galeriach i cykle filmowe. Do dyspozycji badaczy jest biblioteka licząca 74 000 woluminów oraz archiwum historyczne. W archiwum muzealnym znajduje się również ponad 700 rolek mikrofilmów na temat sztuki Teksasu i okolicznych stanów, zgromadzonych przez Archives of American Art. W 1992 roku hiszpańskiemu architektowi Rafaelowi Moneo zlecono zaprojektowanie kompleksu położonego na wschód od budynku głównego muzeum. Budowę rozpoczęto w 1995 roku, a w 1999 roku otwarto gmach dla publiczności. Muzeum jest stowarzyszone z American Association of Museums, Texas Association of Museums, American Federation of Arts, American Arts Alliance i American Association of Museum Directors.
XXI wiek