Boris Pawłowicz Obrucznikow (ros. Борис Павлович Обручников, ur. 1905 w Syzraniu, zm. 19 sierpnia 1988 w Moskwie) – zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych/ministra spraw wewnętrznych ZSRR ds. kadr, generał porucznik, funkcjonariusz bezpieczeństwa państwowego ZSRR.
Życiorys Od 1919 robotnik w magazynie artylerii, od 1921 młynarz, w styczniu 1926 przyjęty do WKP(b). W 1927 powołany do Sił Zbrojnych ZSRR, służył w marynarce wojennej. Elew szkoły marynarki w Kronsztadzie, X 1928 zdemobilizowany po odniesieniu kontuzji. Działał w aparacie partyjnym i związkowym, był m.in. zastępcą kierownika wydziału kadr okręgowego komitetu partyjnego i przewodniczącym okręgowego związku metalowców. Od 1930 sekretarz rady miejskiej, od 1931 kierownik wydziału kadr, a od 1932 wydziału organizacyjnego miejskiego komitetu WKP(b) w Syzraniu. Od 1933 w Samarze, gdzie był zastępcą sekretarza Krajowego Komitetu Wykonawczego, od lutego 1934 II sekretarz Krajowego Komitetu Komsomołu, od 1935 instruktor odpowiedzialny Krajowego Komitetu WKP(b).
Od 1936 w organach bezpieczeństwa, od 7 lipca do 25 grudnia 1936 zastępca szefa 7 Oddziału Wydziału Specjalnego (OO) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, od 22 grudnia 1936 w stopniu porucznika bezpieczeństwa państwowego. W okresie 25 grudnia 1936 – 23 kwietnia 1937 zastępca szefa 7 Oddziału 5 Wydziału Specjalnego Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, od 23 kwietnia do 21 października 1937 zastępca szefa 4 Oddziału 3 Wydziału (Kontrwywiadowczego) Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, w okresie październik 1937 – kwiecień 1938 zastępca szefa 5 Oddziału 3 Wydziału Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego, kwiecień – październik 1938 szef 6 Oddziału 7 Wydziału 1 Zarządu (Bezpieczeństwa Państwowego) NKWD, październik 1938 – 1 sierpnia 1939 szef 6 Oddziału 2 Wydziału Głównego Zarządu Ekonomicznego NKWD, od 1 lipca 1939 do 26 II 1941 zastępca szefa 5 Oddziału (handel, kooperacja, finanse) Głównego Zarządu Ekonomicznego NKWD. 5 XI 1937 mianowany starszym porucznikiem, a 14 III 1940 kapitanem bezpieczeństwa państwowego. Od 26 II 1941 do 5 VII 1952 zastępca komisarza ludowego (od 1946 ministra) spraw wewnętrznych ZSRR ds. kadr – szef Wydziału (od 29 I 1947 Departamentu) Kadr. 9 VII 1941 mianowany starszym majorem bezpieczeństwa państwowego z pominięciem stopnia majora, a 14 II 1943 komisarzem bezpieczeństwa państwowego III rangi. Od 9 VII 1945 generał porucznik. W okresie 5 VII 1952 – 11 III 1953 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR. W okresie 12 III – 3 VII 1953 szef Departamentu Kadr MWD ZSRR. Następnie przeniesiony do rezerwy, 29 I 1954 wydalony z partii, a 3 I 1955 pozbawiony stopnia generalskiego „z powodu dyskredytacji”.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie – 29 kwietnia 1943 i 19 września 1952) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 20 września 1943 i 16 września 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (7 lipca 1944) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie – 24 kwietnia 1943 i 13 grudnia 1944) Order „Znak Honoru” (22 lipca 1937) Odznaka „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD” (4 lutego 1942) I 5 medali.
Bibliografia Nikita Pietrow, Stalinowski kat Polski Iwan Sierow, Warszawa 2013. https://shieldandsword.mozohin.ru/personnel/obruchnikov_b_p.htm (ros.)
Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Ludzie urodzeni w Syzraniu