9 VII 1941 mianowany starszym majorem bezpieczeństwa państwowego z pominięciem stopnia majora, a 14 II 1943 komisarzem bezpieczeństwa państwowego III rangi. Od 9 VII 1945 generał porucznik. W okresie 5 VII 1952 – 11 III 1953 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR. W okresie 12 III – 3 VII 1953 szef Departamentu Kadr MWD ZSRR. Następnie przeniesiony do rezerwy, 29 I 1954 wydalony z partii, a 3 I 1955 pozbawiony stopnia generalskiego „z powodu dyskredytacji”.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie – 29 kwietnia 1943 i 19 września 1952) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 20 września 1943 i 16 września 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (7 lipca 1944) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie – 24 kwietnia 1943 i 13 grudnia 1944) Order „Znak Honoru” (22 lipca 1937) Odznaka „Zasłużony Funkcjonariusz NKWD” (4 lutego 1942) I 5 medali.
Bibliografia Nikita Pietrow, Stalinowski kat Polski Iwan Sierow, Warszawa 2013. https://shieldandsword.mozohin.ru/personnel/obruchnikov_b_p.htm (ros.)
Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Ludzie urodzeni w Syzraniu