60. ceremonia wręczenia Oscarów – 60. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 11 kwietnia 1988 w Shrine Auditorium w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 22 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1987, a także dwie pozakonkursowe nagrody specjalne. Poprowadził ją Chevy Chase. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 42,227 milionów widzów.

Nominacje zostały ogłoszone 16 lutego 1988 przez prezesa Akademii, Roberte Wise’a, i aktorkę Shirley MacLaine. Najwięcej (9) otrzymał ich film Ostatni cesarz. W kategorii najlepsza reżyseria po raz pierwszy w historii nie został nominowany żaden Amerykanin. Podczas ceremonii Ostatni cesarz zdobył wszystkie możliwe nagrody, w tym jako najlepszy film. Był drugim filmem w historii, który otrzymał 9 nominacji, a każda z nich zakończyła się wygraną (wcześniej dokonał tego Gigi w 1959). Za sprawą wygranej w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy Michael Douglas, uprzednio uhonorowany w 1976 za najlepszy film, stał się pierwszą osobą w historii, która wygrała w karierze Oscary jako aktor i producent.

Laureaci i nominowani Kategorie konkursowe

+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1987. Najlepszy film Najlepsza reżyseria Ostatni cesarz – Jeremy Thomas Fatalne zauroczenie – Stanley R. Jaffe i Sherry Lansing Nadzieja i chwała – John Boorman Telepasja – James L. Brooks Wpływ księżyca – i Norman Jewison | Bernardo Bertolucci – Ostatni cesarz John Boorman – Nadzieja i chwała Lasse Hallström – Moje pieskie życie Norman Jewison – Wpływ księżyca Adrian Lyne – Fatalne zauroczenie Najlepszy aktor pierwszoplanowy Najlepsza aktorka pierwszoplanowa Michael Douglas – Wall Street jako William Hurt – Telepasja jako Tom Grunick Marcello Mastroianni – Oczy czarne jako Romano Jack Nicholson – Chwasty jako Robin Williams – Good Morning, Vietnam jako Cher – Wpływ księżyca jako Loretta Castorini Glenn Close – Fatalne zauroczenie jako Alex Forrest Holly Hunter – Telepasja jako Jane Craig Sally Kirkland – Anna jako Anna Meryl Streep – Chwasty jako Helen Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa Sean Connery – Nietykalni jako Jim Malone Albert Brooks – Telepasja jako Aaron Altman Morgan Freeman – Cwaniak jako Fast Black Vincent Gardenia – Wpływ księżyca jako Cosmo Castorini Denzel Washington – Krzyk wolności jako Steve Biko Olympia Dukakis – Wpływ księżyca jako Rose Castorini Norma Aleandro – Gaby. Historia prawdziwa jako Anne Archer – Fatalne zauroczenie jako Beth Gallagher Anne Ramsey – Wyrzuć mamę z pociągu jako mama Ann Sothern – Sierpniowe wieloryby jako Tisha Doughty Najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium Wpływ księżyca – John Patrick Shanley Do zobaczenia, chłopcy – Louis Malle Nadzieja i chwała – John Boorman Telepasja – James L. Brooks Złote czasy radia – Woody Allen Ostatni cesarz – Mark Peploe i Bernardo Bertolucci Fatalne zauroczenie – Full Metal Jacket – Stanley Kubrick, Michael Herr i Gustav Hasford Moje pieskie życie – Lasse Hallström, , i Zmarli – Najlepszy film nieanglojęzyczny Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Uczta Babette (Dania) (Hiszpania) Do zobaczenia, chłopcy (Francja) Rodzina (Włochy) Tropiciel (Norwegia) – – i – i – – i Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Najlepszy krótkometrażowy film aktorski – i – – i – – – i – – Najlepszy krótkometrażowy film animowany Najlepsza muzyka oryginalna – Frédéric Back – – Ostatni cesarz – Ryūichi Sakamoto, David Byrne i Czarownice z Eastwick – John Williams Imperium słońca – John Williams Krzyk wolności – George Fenton i Nietykalni – Ennio Morricone Najlepsza piosenka oryginalna Najlepsza scenografia „(I’ve Had) The Time of My Life” (Dirty Dancing) – muzyka: , i ; tekst: Franke Previte „” (Krzyk wolności) – muzyka i tekst: George Fenton i „” (Manekin) – muzyka i tekst: Albert Hammond i Diane Warren „” (Gliniarz z Beverly Hills II) – muzyka: Harold Faltermeyer i ; tekst: Harold Faltermeyer, Keith Forsey i Bob Seger „” (Narzeczona dla księcia) – muzyka i tekst: Ostatni cesarz – scenografia: Ferdinando Scarfiotti; dekoracja wnętrz: i Imperium słońca – scenografia: Norman Reynolds; dekoracja wnętrz: Nadzieja i chwała – scenografia: ; dekoracja wnętrz: Nietykalni – scenografia: i ; dekoracja wnętrz: Złote czasy radia – scenografia: ; dekoracja wnętrz: , i Najlepsze zdjęcia Najlepsze kostiumy Ostatni cesarz – Vittorio Storaro Imperium słońca – Nadzieja i chwała – Philippe Rousselot Telepasja – Michael Ballhaus W szachu – Haskell Wexler Ostatni cesarz – James Acheson Imperium słońca – Maurycy – Jenny Beavan i Nietykalni – Zmarli – Dorothy Jeakins Najlepszy montaż Najlepsza charakteryzacja Ostatni cesarz – Gabriella Cristiani Fatalne zauroczenie – Michael Kahn i Imperium słońca – Michael Kahn RoboCop – Telepasja – Harry i Hendersonowie – Rick Baker Szczęśliwego Nowego Roku – Najlepszy dźwięk Najlepsze efekty specjalne Ostatni cesarz – i Czarownice z Eastwick – , , i Imperium słońca – , , i RoboCop – , , i Zabójcza broń – , , i Interkosmos – Dennis Muren, , i Predator – , , i Stan Winston

Nagrody specjalne thumb|150px|Billy Wilder, laureat Nagrody im. Irvinga G. Thalberga Nagroda im. Irvinga G. Thalberga Billy Wilder Oscar za osiągnięcie specjalne (montaż efektów dźwiękowych) RoboCop – i

Statystyki

+ Filmy z co najmniej dwiema nagrodami Nagrody Film 9 Ostatni cesarz 3 Wpływ księżyca

+ Filmy z co najmniej dwiema nominacjami Nominacje Film 9 Ostatni cesarz 7 Telepasja 6 Fatalne zauroczenie Imperium słońca Wpływ księżyca 5 Nadzieja i chwała 4 Nietykalni 3 Krzyk wolności 2 Chwasty Czarownice z Eastwick Do zobaczenia, chłopcy Moje pieskie życie RoboCop Złote czasy radia Zmarli

Przebieg thumb|150px|Czerwony dywan ceremonii thumb|150px|Jennifer Grey i William Baldwin na czerwonym dywanie thumb|150px|Daryl Hannah i Jackson Browne podczas ceremonii thumb|150px|Jon Voight podczas ceremonii

Prezenterzy + Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej) Prezenterzy Rola Robert Wise przemowa powitalna Sean Connery wręczenie nagrody w kategorii najlepsze efekty specjalne Glenn CloseMichael Douglas wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa Olivia de Havilland wręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia Mel GibsonDanny Glover wręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia Myszka MikiTom Selleck wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany Joan ChenJohn Lone wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Charlton Heston prezentacja segmentu o historii Oscarów Steve Guttenberg wręczenie nagrody w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Billy Crystal wręczenie nagrody w kategorii najlepszy dźwięk Nicolas CageCher wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy Rob LoweSean Young wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż Jack Lemmon wręczenie Nagrody im. Irvinga G. Thalberga Liza MinnelliDudley Moore wręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna Jennifer GreyPatrick Swayze wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna Marlee Matlin wręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy Shirley Jones (nagrana wcześniej) prezentacja segmentu Peter Weller (jako ) wręczenie nagrody za osiągnięcie specjalne Paul Reubens (jako ) wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film aktorski Kevin CostnerDaryl Hannah wręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy Robin Williams wręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria John Candy wręczenie nagrody w kategorii najlepsza charakteryzacja Audrey HepburnGregory Peck wręczenie nagród w kategoriach najlepszy scenariusz oparty na materiale z innego medium i najlepszy scenariusz napisany bezpośrednio na ekran Faye DunawayJames Garner wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny Paul Newman wręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa Eddie Murphy wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne + Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej) Wykonawcy Utwory chór „” „” StarshipGloria Estefan „” George Fenton „” Little Richard „” Bill MedleyJennifer Warnes „(I’ve Had) The Time of My Life”

Ceremonia thumb|150px|Chevy Chase, prowadzący ceremonii W październiku 1987 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS) zatrudniła do produkcji najbliższej ceremonii , który objął tę rolę drugi rok z rzędu. Poinformowała także, że z okazji 60-lecia nagród ceremonia zostanie przeniesiona z Dorothy Chandler Pavilion do Shrine Auditorium, które mogło pomieścić dwukrotnie więcej gości i pozwalało na dłuższe próby. W grudniu 1987 AMPAS zaangażowała jako reżysera Marty’ego Pasettę. W styczniu 1988 komik Chevy Chase został ogłoszony prowadzącym, również drugi raz z rzędu.

7 marca 1988 rozpoczął się , w związku z którym (WGA) zabroniła scenarzystom ceremonii kontynuowanie pracy. Trzej główni scenarzyści: Ernest Lehman, Melville Shavelson i poinformowali AMPAS i ABC, że ponad połowa materiału została już ukończona, a zgodnie z zasadami strajku ich wkład mógł zostać wykorzystany. Aby zrekompensować brakujące części scenariusza, Goldwyn zaangażował komików, w tym Johna Candy’ego, Billy’ego Crystala, Eddiego Murphy’ego i Robina Williamsa, by powiedzieli podczas gali improwizowane żarty. Część z osób występujących na scenie wyraziło swoje poparcie dla strajku.

Goldwyn i Passetta planowali pokazać podczas gali nagrania z przybycia gości na czerwony dywan. Ostatecznie nie doszło to do skutku, bo z powodu korków wiele gości przybyło do Shrine Auditorium za późno (niektórzy wysiadali z samochodów i pokonywali resztę drogi pieszo).

Odbiór Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała średnią oglądalność na poziomie 42,227 miliona widzów w 26,05 milionach gospodarstw domowych, co stanowiło wzrost o 14% w porównaniu z poprzednim rokiem i było najlepszym wynikiem Oscarów od pięciu lat. Miała udział w rynku na poziomie 29,4, co reprezentowało 49% widowni oglądającej wówczas telewizję. Był to najlepszy wynik spośród wszystkich programów telewizyjnych wieczoru. Według obliczeń ABC, co najmniej przed chwilę oglądało ją 70 milionów widzów.

z czasopisma „Los Angeles Time” wyraził opinię, nawiązując do wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 1988: „Poniedziałkowa transmisja Oscarów w ABC była wśród telewizyjnych programów z nagrodami jak Michael Dukakis i George Bush: sucha, nudna i ołowiana. Miało się nadzieję, że jednak wybiorą Mario Cuomo”. Tom Shales z „The Washington Post” oceni: „Nadziei było niewiele, a chwały prawie wcale (…). Nawet biorąc pod uwagę niskie standardy z poprzednich lat, ceremonia od samego początku wydawała się niezwykle nijaka”. Matt Roush z „USA Today” napisał: „Chevy Chase przerywał show. Zimno. Raz po raz. Jako wiecznie nachalny gospodarz, próbował rozbawić publiczność, a gdy jego improwizacje zawodziły, co zdarzało się często, dłubał w nosie i kichał w dłoń”. Uznał również, że dominacja Ostatniego cesarza nad nagrodami tworzyła nudną i pozbawioną klimatu atmosferę.

Ceremonia została uhonorowana nagrodą Primetime Emmy w kategorii najlepszy program rozrywkowo-muzyczny. Otrzymała ponadto trzy odrębne nominacje za najlepsze osiągnięcie indywidualne w programie specjalnym.

Zobacz też

41. ceremonia wręczenia nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej 45. ceremonia wręczenia Złotych Globów

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Strona internetowa Oscarów 60. edycja Oscarów w bazie IMDb 60. edycja Oscarów w bazie Filmweb