Tomasz Elbanowski (ur. 14 grudnia 1978) – polski działacz społeczny, dziennikarz, publicysta, autor materiałów dydaktycznych z historii i książek dla dzieci, historyk, inicjator akcji „Ratuj Maluchy”.

Życiorys Z zawodu historyk. Przez wiele lat pracował jako lokalny dziennikarz w piśmie „To i Owo” z Legionowa. W 2008 roku był inicjatorem akcji „Ratuj Maluchy”, która zebrała ponad 60 tysięcy podpisów przeciwko obniżeniu wieku obowiązku szkolnego. W maju 2009 roku, wspólnie z żoną, założył Stowarzyszenie Rzecznik Praw Rodziców, którego został prezesem. Pełniąc tę funkcję, w 2011 roku wspólnie z żoną wyszedł z inicjatywą obywatelską projektu nowelizacji ustawy znoszącej obowiązek szkolny dla sześciolatków, pod którym podpisy złożyło 347 tysięcy osób – zdaniem dziennikarzy Rzeczpospolitej inicjatywa ta była głównym powodem odroczenia wejścia w życie obowiązku szkolnego dla sześciolatków, mimo iż sam projekt został odrzucony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Dwa lata później, również wspólnie z żoną, zainicjował inicjatywę referendalną, która miała objąć m.in. kwestię likwidacji obowiązku szkolnego sześciolatków. Pod projektem tym podpisał się blisko milion obywateli, jednak również został on odrzucony przez Sejm RP. W 2014 roku, po raz kolejny wspólnie z żoną, rozpoczął inicjatywę obywatelską dotyczącą likwidacji obowiązku szkolnego sześciolatków, jednak, mimo zebrania pod tym projektem niemal 300 tysięcy podpisów, został on odrzucony przez Sejm RP. Jednak w 2015 r. pierwszą decyzją nowego rządu PiS, było odwołanie reformy obniżenia wieku szkolnego, zgodnie z założeniem inicjatywy „Ratuj maluchy”, która po ośmiu latach zakończyła się w ten sposób sukcesem. Od 2018 r. prowadzi wraz z żoną wydawnictwo Tabula Rasa, które wydaje książki dla dzieci.

Tomasz Elbanowski jest żonaty z Karoliną, z którą wspólnie określani są mianem „liderów walki z reformą” (obniżającą wiek obowiązku szkolnego).

W 2021 roku małżeństwo Elbanowskich ruszyło z kampanią przeciwko szczepieniu dzieci na COVID-19.

Wyróżnienia Działalność dziennikarska W 2008 roku został nominowany w kategorii „Publicystyka historyczna” za artykuł „Serca bym nie żałował” w konkursie SGL Local Press 2008 organizowanym przez Stowarzyszenie Gazet Lokalnych.

W 2010 roku, w ramach organizowanego przez Kancelarię Prezydenta RP konkursu dla dziennikarzy prasy lokalnej „Blaski i cienie budowy demokracji lokalnej”, otrzymał przyznane przez Stowarzyszenie STOP Korupcji wyróżnienie za ujawnianie zjawisk korupcyjnych w cyklu artykułów „Hulaj dusza, planu nie ma” opublikowanych w tygodniku To i Owo.

Działalność społeczna W 2011 roku, wspólnie z żoną, znalazł się na liście „100 najbardziej wpływowych Polaków” tygodnika „Wprost”.

Dwa lata później, również razem z żoną, zajął 17. miejsce na liście „50 najbardziej wpływowych Polaków” tego samego tygodnika.

W styczniu 2014 roku, wraz z żoną, otrzymał specjalne wyróżnienie w pierwszej edycji nagrody „Człowiek Wolności 2013 roku” przyznawanej przez tygodnik W Sieci za „obywatelski wymiar akcji Ratuj Maluchy kierowanej przez małżeństwo laureatów”.

W marcu 2014 roku, wraz z żoną, otrzymał nagrodę Tulipanów Narodowego Dnia Życia za działalność w ramach Fundacji Rzecznik Praw Rodziców.

W kwietniu 2015 roku, wraz z żoną, został Człowiekiem Roku 2014 tygodnika „Wprost”.

Publikacje

Przypisy

Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Ludzie związani z Legionowem Kategoria:Ludzie roku tygodnika Wprost Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy aktywiści antyszczepionkowi