Bronisław Franciszek Wajda (ur. 12 listopada 1920 w Dąbrówce Polskiej, zm. 3 marca 2007) – polski działacz kombatancki i społeczny, więzień obozów niemieckich podczas II wojny światowej.

Życiorys Urodził się 12 listopada 1920 w Dąbrówce Polskiej pod Sanokiem. Był synem Józefa i Józefy. Uzyskał wykształcenie średnie.

Po wybuchu II wojny światowej 1939 i nastaniu okupacji niemieckiej ziem polskich jako uczeń gimnazjum został aresztowany przez Niemców na ulicy 6 maja 1940. Był przetrzymywany w więzieniu sanockim do 11 maja, w więzieniu w Tarnowie, skąd – wraz z grupą ponad 758 młodych Polaków – 14 czerwca 1940 został przewieziony do obozu KL Auschwitz – był to pierwszy masowy transport do Auschwitz. W obozie otrzymał numer obozowy 182. W obozie został skierowany do pracy przy produkcji elementów z cementu (niem. Betonkolonne). 15 kwietnia 1943 został wywieziony z Auschwitz. W 1943 został przeniesiony do obozu KL Mauthausen-Gusen. Tam po wyzwoleniu przez aliantów odzyskał wolność u kresu wojny 6 maja 1945.

Po wojnie powrócił do Sanoka. W 1945 został współzałożycielem sanockiego oddziału Związku byłych Więźniów Ideowo-Politycznych z czasów wojny z lat 1939–1945 (wraz z nim Arnold Andrunik, Jan Bezucha, Mieczysław Urbański) i 7 października 1945 wybrany skarbnikiem zarządu. Po przemianowano organizacji w lutym 1947 został wybrany skarbnikiem zarządu koła w Sanoku Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, ponownie wybrany 16 marca 1948. W 1949 organizację wcielono do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Jesienią 1952 został wybrany członkiem zarządu oddziału powiatowego ZBoWiD w Sanoku, 20 marca 1957 przewodniczącym komisji rewizyjnej, 7 grudnia 1958 zastępcą członka. W 1965 został prelegentem tej organizacji i był nim nadal w 1979. W połowie 1977 po rezygnującym J. Lassocie objął funkcję skarbnika zarządu koła miejsko-gminnego ZBoWiD w Sanoku, następnie formalnie wybrany na tę funkcję 23 października 1977, ponownie 11 maja 1980, 28 listopada 1982 wybrany wiceprezesem zarządu, o złożeniu rezygnacji motywowanej względami prywatnymi 22 marca 1983 został czasowo zwolniony z pełnienia funkcji na okres sześciu miesięcy, jednak już nie powrócił do tego zajęcia w kole Sanok, natomiast później został włączony do składu Wojewódzkiej Komisji rewizyjnej ZBoWiD. Z sanockiego ZBoWiDu w 1977 został delegowany do Komisji do spraw Profilaktyki Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Należał do PZPR.

W 1946 zdał maturę w I Państwowej Szkole Męskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego w klasie o profilu humanistycznym. W 1982 jako emeryt został wybrany ławnikiem sądowym w Sanoku.

thumb|240px|Nagrobek Bronisława i Zofii Wajdów Bronisław Wajda zmarł 3 marca 2007. Jego żoną była Zofia (1923–2009). Oboje zostali pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Osoba Bronisława Wajdy została opisana w książce wspomnieniowej Jerzego Ptakowskiego pt. Oświęcim bez cenzury i bez legend (1985).

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1986) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oświęcimski (1986) Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (po 1981) Dyplom uznania za szczególne osiągnięcia (ZBoWiD, 1980) inne odznaczenia

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku (1945–1973) Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Ludzie związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oświęcimskim Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużony dla Sanoka” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polscy ławnicy sądowi Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Więźniowie więzienia w Sanoku (okupacja niemiecka) Kategoria:Więźniowie więzienia w Tarnowie (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 2007