Bronisław Franciszek Wajda (ur. 12 listopada 1920 w Dąbrówce Polskiej, zm. 3 marca 2007) – polski działacz kombatancki i społeczny, więzień obozów niemieckich podczas II wojny światowej.
Życiorys Urodził się 12 listopada 1920 w Dąbrówce Polskiej pod Sanokiem. Był synem Józefa i Józefy. Uzyskał wykształcenie średnie.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 i nastaniu okupacji niemieckiej ziem polskich jako uczeń gimnazjum został aresztowany przez Niemców na ulicy 6 maja 1940. Był przetrzymywany w więzieniu sanockim do 11 maja, w więzieniu w Tarnowie, skąd – wraz z grupą ponad 758 młodych Polaków – 14 czerwca 1940 został przewieziony do obozu KL Auschwitz – był to pierwszy masowy transport do Auschwitz. W obozie otrzymał numer obozowy 182. W obozie został skierowany do pracy przy produkcji elementów z cementu (niem. Betonkolonne). 15 kwietnia 1943 został wywieziony z Auschwitz. W 1943 został przeniesiony do obozu KL Mauthausen-Gusen. Tam po wyzwoleniu przez aliantów odzyskał wolność u kresu wojny 6 maja 1945.