Jan Marian Leopold Scherff (ur. 16 lipca 1891 w Dolinie, zm. 17 listopada 1974) – polski urzędnik samorządowy II Rzeczypospolitej.

Życiorys Jan Marian Leopold Scherff urodził się 16 lipca 1891 w Dolinie. Był synem Jana (c. k. urzędnik sądowy, prokurator) i Sabiny z domu Warywoda.

W 1909 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Karol Friser, Jakub Mikoś, Władysław Owoc, Stanisław Sinkowski, Zygmunt Wrześniowski, Karol Zaleski). Podczas nauki w Sanoku zamieszkiwał z ojcem przy ul. Tadeusza Kościuszki. W 1915 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując tytuł magistra.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i nastaniu II Rzeczypospolitej wstąpił do służby państwowej ok. 1919/1920. W 1923 był urzędnikiem powiatu samborskiego. Pod koniec 1925 w randze referendarza został przeniesiony z Sambora do Lwowa. W 1929 jako referendarz w VII stopniu służby został przeniesiony z Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie do starostwa powiatowego w Rudkach na stanowisko zastępcy starosty. Z tego stanowiska 29 lutego 1932 jako referendarz został przeniesiony z powrotem do Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie. W drugiej połowie lat 30. pełnił funkcję wicestarosty powiatu sokalskiego. W Sokalu był prezesem obwodu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Ze stanowiska wicestarosty sokalskiego we wrześniu 1937 został mianowany kierownikiem starostwa powiatu kolbuszowskiego. Następnie sprawował stanowisko starosty powiatu kolbuszowskiego od 1938 do 1939Według tego źródła już w grudniu 1937 był określany jako starosta kolbuszowski. . W tym czasie został przewodniczącym zarządu Powiatowego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży, był prezesem miejscowego oddziału Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, prezesem zarządu okręgowego Ochotniczej Straży Pożarnej. Był członkiem zarządów Towarzystwa Przyjaciół Związku Strzeleckiego, Ligi Morskiej i Kolonialnej.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez San na wschód. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został wywieziony w głąb Związku Radzieckiego. Na tereny polskie powrócił wraz z Ludowym Wojskiem Polskim.

W 1958 zamieszkiwał w Szczecinie. Był żonaty, miał syna Jerzego. Zmarł 17 listopada 1974. Został pochowany na Cmentarzu Bronowickim w Krakowie (kwatera XI-5-7). Nieopodal na tej nekropolii została pochowana Maria Scherff, zmarła 22 sierpnia 1974.

Od 1919 był żonaty z Marią z domu Zielonka.

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1938) Srebrny Krzyż Zasługi (30 kwietnia 1937) „za zasługi na polu rozwoju Ligi Morskiej i Kolonialnej”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal za Długoletnią Służbę Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Ligi Morskiej i Kolonialnej (1930–1939) Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Dolinie Kategoria:Ludzie związani z Kolbuszową Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Ludzie związani z Sokalem Kategoria:Ludzie związani ze Stryjem Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bronowickim w Krakowie Kategoria:Starostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Wicestarostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1974