thumb|240px|Grób Stefana Szulca na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stefan Aleksander Szulc (ur. 19 grudnia 1881 w Prażuchach, zm. 12 października 1956 w Warszawie) – polski ekonomista, statystyk, demograf, wykładowca akademicki.

Życiorys Urodził się 19 grudnia 1881 r. w Prażuchach, pow. kaliskiOlimpia Staroń, Materiały Stefana Szulca (1881–1956) (III-57) Archiwum PAN [dostęp 2024-03-13]., w rodzinie Edmunda Hermana (1851–1903)Stefan Aleksander Szulc M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-03-12].. W 1900 r. ukończył szkołę średnią w Warszawie. W latach 1900–1906 studiował teologię i filozofię na uniwersytecie w Dorpacie, w latach 1906–1910 historię, ekonomię i nauki społeczne w Towarzystwie Kursów Naukowych (późniejsza Wolna Wszechnica Polska) w Warszawie, w latach 1910–1911 ekonomię i statystykę na uniwersytecie w Berlinie. W okresie 1906–1919 (z przerwą w latach 1910–1911) pracował jako nauczyciel języka niemieckiego w szkołach średnich, prowadząc jednocześnie własne badania naukowe.

1 stycznia 1919 r. rozpoczął pracę w Głównym Urzędzie Statystycznym początkowo jako referent, następnie: kierownik Biblioteki, naczelnik Wydziału Wydawnictw i Pomocy Naukowych, naczelnik Wydziału Statystyki Ludności i redaktor główny GUS.

Od 1920 r. prowadził działalność dydaktyczną w Wolnej Wszechnicy Polskiej początkowo jako docent, a od 1936 r. jako profesor nadzwyczajny statystyki i demografii tej uczelni. Od 1923 r. wykładał statystykę i demografię na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego w formie prac zleconych.

Podczas II wojny światowej pracował we Lwowie w Instytucie Handlu Radzieckiego, a od 1941 r. - w Wydziale Statystycznym Zarządu Miejskiego m. st. Warszawy. Nauczał statystyki i demografii na tajnych kursach Uniwersytetu Warszawskiego, Wolnej Wszechnicy Polskiej i Szkoły Głównej Handlowej. Po powstaniu warszawskim został wywieziony z Warszawy, przebywał we wsi Krępa i w Żelazowej Woli.

Po powrocie do Warszawy, od 12 marca 1945 do 22 sierpnia 1949 r. pełnił funkcję prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Prowadził także wykłady ze statystyki i demografii w Szkole Głównej Planowania i Statystyki i na Uniwersytecie Warszawskim. W 1947 r. został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego. Był członkiem i od 1947 r. prezesem Polskiego Towarzystwa Statystycznego, a od 1956 r. członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Ponadto był członkiem Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich, członkiem założycielem Polskiego Instytutu Zagadnień Ludnościowych, członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz członkiem Zarządu Międzynarodowej Unii Badania Naukowego Zagadnień Ludnościowych.

Jego podwładna, bibliotekarka Jadwiga Borsteinowa, o Stefanie Szulcu: „zawsze można było zasięgnąć u niego jak najrozumniejszej rady, gdy miało się do przezwyciężenia szczególne trudności”.

Od 1916 r. był mężem Ireny (1888–1964).

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B2-10-23).

Materiały archiwalne Stefana Szulca znajdują się w PAN Archiwum w WarszawieSpis inwentarzy, Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-02-21]..

Publikacje Wartość materiałów statystycznych dotyczących stanu ludności b. Królestwa Kongresowego (1920) Majątek społeczny b. Królestwa Polskiego (1922) Małżeństwa, urodzenia i zgony w województwach południowych. Dane ogólne za lata 1919–1925 (1928) Ocena krytyczna wyników spisu gospodarstw wiejskich z dnia 30 IX 1921 roku (1928) Tablice wymieralności województw poznańskiego i pomorskiego 1922 roku (1928) Polskie tablice wymieralności 1927 roku (1931) Ruch naturalny ludności w Polsce w latach 1895–1935 (1936) Metody statystyczne (1952)

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (19 lipca 1946) „za działalność powojenną przy utrwaleniu demokratycznych form państwowości polskiej”. Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Przypisy

Bibliografia

Alodia Kawecka-Gryczowa i inni. Portrety polskich bibliotekarzy, Ossolineum, 1980.

Kategoria:Członkowie korespondenci PAN Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy statystycy Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1956