Juliusz Iskierski (ur. 31 maja 1852 we Lwowie., zm. 13 czerwca 1916 w Wiedniu) – marszałek polny porucznik cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys Urodził się we Lwowie w rodzinie mieszczańskiej. Ukończył Akademię Wojskową w Wiener Neustadt z wynikiem bardzo dobrym. Służbę wojskową rozpoczął 1 sierpnia 1872 w 9 Bukowińskim Pułk Dragonów w Tarnopolu, w stopniu porucznika. W 1874 z wynikiem celującym ukończył brygadową szkołę oficerską. W 1877 awansował na nadporucznika i objął tymczasowe dowództwo szwadronu. Pod koniec 1877 rozpoczął studia w Wojskowym Instytucie Nauczycieli Jazdy Konnej po ich zakończeniu w latach 1879–1882 był adiutantem pułku. 1 maja 1885 awansował na rotmistrza i został przydzielony do Szkoły Kadetów Kawalerii w Hranicach na stanowisko nauczyciela taktyki i organizacji wojska, a od 1888 również komendanta 1. szwadronu szkolnego. W 1892 ponownie w 9 Pułku Dragonów w Czerniowcach. Po ukończeniu kursu dla oficerów sztabowych 1 maja 1894 awansował na stopień majora.
W tym samym roku został przeniesiony do Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 6 w Weis na stanowisko komendanta 1. dywizjonu. 1 maja 1897 otrzymał stopień podpułkownika. Od 1899 dowodził Pułkiem Ułanów Obrony Krajowej Nr 1 w Kołomyi. 1 maja 1900 otrzymał awans na pułkownika wraz z pułkiem przeniósł się w 1901 do Lwowa na stanowisku dowódcy pułku pozostał do 1906.
Od 1906 pełnił funkcję komendanta 14 Brygady Kawalerii w Rzeszowie. W listopadzie 1906 awansował na stopień generała majora. W 1907 został wyznaczony na stanowisko komendanta nowo utworzonej 2 Brygady Kawalerii Obrony Krajowej w Ołomuńcu. 24 stycznia 1909 objął dowództwo 21 Brygady Kawalerii we Lwowie i na tym stanowisku został kolejne 3 lata. W 1910 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika. 24 lutego 1912 objął dowództwo 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie. 28 listopada 1912 odszedł na urlop zdrowotny. W marcu 1913 otrzymał nobilitację szlachecką. 1 kwietnia 1913 został przeniesiony w stan spoczynku. Zamieszkał we Lwowie, ale przed zajęciem Lwowa przez Rosjan w sierpniu 1914 ewakuował się do Wiednia, gdzie zmarł 13 czerwca 1916.
Odznaczenia Kawaler Orderu Korony Żelaznej III Klasy Kawaler Orderu Franciszka Józefa Odznaka za Służbę Wojskową III Klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Rzeszowem Kategoria:Marszałkowie polni porucznicy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Nobilitowani w Królestwie Galicji i Lodomerii Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1916