Wędrowny wiatru wiew (ang. The way of the wind) – wiersz angielskiego poety Algernona Charlesa Swinburne’a pochodzący z cyklu Setka rondeli (A Century of Roundels)A century of roundels by Algernon Charles Swinburne, London 1883..
Informacja ogólna Wędrowny wiatru wiew jest roundelemTeresa Kostkiewiczowa, Roundel, [w:], Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002., czyli utworem będącym autorską propozycją wersyfikacyjno-gatunkową Swinburne’a, stanowiącą skrzyżowanie rondelu i rondaWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 162..
Forma Omawiany utwór wykazuje wszystkie podstawowe cechy roundelu, czyli długość jedenastu linijek i podział na trzy zwrotki, jak też dwurymowość i obecność refrenu, który powtarza pierwsze słowa pierwszego wersu. Rymy są żeńskie: hollow : swallow : wallow : follow i męskie say : way : stay : slay : ray. Poza tym liryk Swinburne’a charakteryzuje się bogatą instrumentacją głoskową, a konkretnie użyciem wyrazistej aliteracji: Hope nor fear can avail to stay/Waves that whiten on wrecks that wallow. Posługiwanie się aliteracją jest indywidualną cechą poetyki Swinburne’a, o czym świadczy zwłaszcza tragedia Atalanta w Kalidonie, znana w Polsce z przekładu Jana KasprowiczaZobacz Algernon Charles Swinburne, Atalanta w Kalydonie, Armoryka, Sandomierz 2016.. Oto początkowa część otwierającego sztukę monologu głównego łowczego:
Treść Wędrowny wiatru wiew to oczywiście utwór napisany dla kunsztownej formy wersyfikacyjnej, ale to nie znaczy, że nie ma on w ogóle treści. W najogólniejszym wymiarze roundel Swinburne'e to stwierdzenie znikomego, albo zgoła żadnego wpływu człowieka na żywioły, rządzące jego życiem, co zawiera się w przytoczonych powyżej słowach: ani nadzieja, ani strach nie zdołają powstrzymać fal, które się rozpryskują na wrakach.
Przekłady Utwór Swinburne’a pod przytoczonym tytułem przełożył na język polski na potrzeby swojej autorskiej antologii angielskiej poezji lirycznej (Londyn 1958) Jerzy PietrkiewiczJerzy Pietrkiewicz, Antologia liryki angielskiej 1300–1950, Warszawa 1997, s. 231.. Wiele lat później (2014) analizowany wiersz, jako Nikt nam nie powie, skąd wicher przybywa... przetłumaczył Wiktor Jarosław Darasz. Jego wersja nie oddaje jednak cech stylistycznych oryginału tak dokładnie jak propozycja Pietrkiewicza, zwłaszcza jeśli chodzi o instrumentację głoskową tekstu.
Przypisy
Kategoria:Roundele Algernona Charlesa Swinburne’a Kategoria:Angielskie utwory poetyckie