Armee Deutsch (także Armeedeutsch; dosłownie armijny niemiecki) – uproszczona odmiana języka niemieckiego wykorzystywana jako język wydawania rozkazów w jednostkach wojskowych Armii Austro-Węgier.
Historia Po 1867 roku prawo austro-węgierskie dawało wszystkim obywatelom możliwość posługiwania się ojczystymi językami we wszystkich sytuacjach. Tworzyło to potencjalne problemy dla jednostek wojskowych, w których oficerowie, podoficerowie i szeregowcy mogli nie znać nawzajem swoich języków. Dlatego w jednostkach z przedlitawskiej części Austro-Węgier jako język obowiązujący pozostawiono niemiecki, acz w uproszczonej formie.
Armee Deutsch składał się z około 200 słów, przede wszystkim z rzeczowników i krótkich komend. Każde ze słów miało dokładnie jeden desygnat bądź jedno tylko znaczenie. Z biegiem czasu, w miarę narastania napięć na tle narodowościowym, nawet wśród niemieckojęzycznych obywateli monarchii habsburskiej zaczął pojawiać się podział na „prawdziwych Austriaków” (, dosłownie zwyczajnych Austriaków) i „Austriaków armijnych”, czyli takich, w których domach posługiwano się właśnie uproszczoną niemczyzną.
Przypisy
Kategoria:Armia Austro-Węgier Kategoria:Język niemiecki