Ignacy Dawidowicz (ur. 15 lutego 1823 w Niekłaniu Małym, zm. 25 lipca 1873 w ZboiskachSejm Wielki, Ignacy Dawidowicz h. Trąby (ID: psb.3979.1)) – powstaniec styczniowy, polski robotnik, dozorca.
Życiorys
Syn Józefa i Zofii z BrzeskichMuzeum Historii Kielc, Suchedniów. Przed wybuchem powstania styczniowego był majstrem i dozorcą (werkmistrzem) w fabryce w Suchedniowie. Brał udział w konspiracji i przygotowaniach do walki. 22 stycznia 1863 sformował, wraz z braćmi Józefem i Janem oraz bratankiem - Aleksandrem, oddział składający się z robotników suchedniowskich i chłopów z okolicznych wsi, zabrał kasę zakładów górniczych i wyruszył do walki o Bodzentyn. Po ataku na tę miejscowość udał się do Wąchocka, do wojsk Mariana Langiewicza. Otrzymał stopień majora i objął dowództwo nad drugim batalionem. W kompanii Langiewicza pozostawał do bitwy pod Małogoszczem, gdzie odcięty od głównych sił, wycofał się w lasy iłżeckie. Następnie walczył pod komendą Faustyna Grylińskiego, Władysława Eminowicza i Dionizego Czachowskiego. Prowadził też działania w lubelskiem. Po upadku powstania wyemigrował do Francji, a następnie Szwajcarii. Około 1870 powrócił do Galicjiprzypis do: Z pamiętnika powstańca, w: Mówią Wieki, nr 8/1963, s.29, ISSN 0580-0943 i pracował w przemyśle naftowym w okolicach Krosna. Zmarł na cholerę w Zboiskach.
Przypisy
Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Oficerowie powstania styczniowego Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Urodzeni w 1816 Kategoria:Zmarli w 1873