Jerome-Max Kelii Holloway (ur. 4 grudnia 1991 w Waianae) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), hawajskiego pochodzenia. W latach 2017-2019 mistrz UFC w wadze piórkowej, a wcześniej tymczasowy UFC z 2016 roku, były posiadacz pasa mistrzowskiego BMF (w federacji UFC). Obecnie zajmuje 4. miejsce w oficjalnym rankingu wagi lekkiej UFC.
Życiorys Holloway urodził się w Waianae na Hawajach, obszarze znanym z walk na pięści. Rodzice Hollowaya byli nałogowymi narkomanami, a jego matka Missy Kapoi była konsumentką metamfetaminy. Jego ojciec, Mark Holloway, który nieustannie maltretował jego matkę odszedł, gdy Max miał około 11 lat. Max zaczął trenować kick-boxing w 2007 roku pod koniec drugiego roku, w wieku 15 lat. Po trzech dniach treningu wygrał swój pierwszy amatorski pojedynek w tym sporcie. Ukończył liceum Waianae w 2010 roku.
Kariera MMA Wczesna kariera W MMA zadebiutował 11 września 2010 na lokalnej gali X-1, pokonując Duke’a Saragosę jednogłośnie na punkty. W X-1 stoczył jeszcze dwa zwycięskie pojedynki oraz został mistrzem wagi lekkiej, po czym w styczniu 2012 podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship.
UFC
Wczesne walki W debiucie dla amerykańskiej organizacji, który odbył 4 lutego 2012 na UFC 143, przegrał z Dustinem Poirierem przez poddanie. Do końca roku, stoczył trzy pojedynki, wszystkie zwycięskie.
W 2013, zanotował dwie porażki, najpierw 25 maja z niejednogłośnie na punkty, następnie 17 sierpnia z Conorem McGregorem również na punkty.
Seria zwycięstw i walka o tytuł 4 stycznia 2014 na gali UFC Fight Night: Saffiedine vs. Lim znokautował Willa Chope’a w 2. rundzie. Wygrana nad Chopem zapoczątkowała passę dziesięciu zwycięstw z rzędu m.in. nad , Charlesem Oliveirą oraz , która została zwieńczona zdobyciem tymczasowego mistrzostwa UFC wagi piórkowej 10 grudnia 2016 po pokonaniu Anthony’ego Pettisa przez techniczny nokaut w 3. rundzie.
3 czerwca 2017 podczas UFC 212 stoczył unifikacyjny pojedynek z posiadaczem pasa wagi piórkowej Brazylijczykiem José Aldo. Holloway pokonał Brazylijczyka przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie, stając się pełnoprawnym mistrzem.
Mistrz wagi piórkowej i walka o złoto w wadze lekkiej 2 grudnia 2017 na UFC 218 w swojej pierwszej obronie pasa doszło do jego rewanżu z Aldo. Ponownie zwyciężył w trzeciej rundzie przez TKO.
8 grudnia 2018 na wydarzeniu UFC 231 w Toronto obronił tytuł po raz drugi pokonując przez techniczny nokaut (niedopuszczenie przez lekarza do piątej rundy) .
Później znacząco awansował w kategorii wagowej. 13 kwietnia 2019 roku na gali UFC 236 doszło do jego rewanżu z Dustinem Poirierem o tymczasowe mistrzostwo wagi lekkiej UFC. Przegrał walkę jednogłośną decyzją. Ta walka przyniosła mu nagrodę za najlepszą walkę wieczoru.
W przygotowaniach do dalszych bojów wrócił do wagi piórkowej, a walka z byłym mistrzem wagi lekkiej UFC, Frankiem Edgarem, została zaplanowana po raz trzeci i ostatecznie odbyła się 27 lipca 2019 roku, na UFC 240. Holloway wygrał walkę jednogłośną decyzją, skutecznie broniąc swojego tytułu wagi piórkowej po raz trzeci.
W swojej czwartej obronie tytułu, zmierzył się z Alexandrem Volkanovskim 14 grudnia 2019 roku na gali UFC 245. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję, kończąc swoje panowanie w wadze piórkowej.
Wygrane walki po utracie mistrzostwa i trylogia z Volkanovskim 12 lipca na gali UFC 251 Holloway ponownie stoczył walkę z Alexandrem Volkanovskim w rewanżu o pas wagi piórkowej. Przegrał walkę przez niejednogłośną decyzję. Wynik ten wzbudził kontrowersje wśród mediów i osobistości mieszanych sztuk walki, takich jak np. prezydent UFC – Dana White, sędzia oraz wielu zawodników MMA.
16 stycznia 2021 roku skrzyżował rękawice z w walce wieczoru gali UFC on ABC: Holloway vs. Kattar. Holloway zdominował Kattara we wszystkich 5 rundach i wygrał jednogłośną decyzją. Dwóch sędziów punktowało 50-43, a jeden sędzia punktował ją 50-42.
13 listopada 2021 roku podczas UFC Fight Night 197 pokonał jednogłośnie na kartach punktowych Yaira Rodrígueza. mały|Holloway (2022) 2 lipca 2022 na gali UFC 276 w trzeciej walce z Alexandrem Volkanovskim o mistrzostwo UFC w wadze piórkowej, ponownie przegrał jednogłośną decyzją sędziów po pełnym dystansie.
Podczas kwietniowej gali UFC Fight Night: Holloway vs. Allen zmierzył się z zajmującym 4. miejsce w rankingu kategorii piórkowej Arnoldem Allenem. Zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (49-46, 49-46, 48-47).
W walce wieczoru gali UFC Fight Night: Holloway vs. The Korean Zombie, która odbyła się 26 sierpnia 2023 w Singapurze skrzyżował rękawice z Jung Chan-sungiem. Na początku trzeciej rundy znokautował Koreańczyka ciosem prawym sierpowym w kontrze.
Powrót do wagi lekkiej, Mistrz BMF, Walka o tytuł wagi piórkowej 13 kwietnia 2024 roku na jubileuszowej gali UFC 300, która odbyła się w Las Vegas stoczył walkę z byłym tymczasowym mistrzem UFC w wadze lekkiej, Justinem Gaethje. Holloway zdobył pas mistrzowski BMF („Baddest Motherfucker”), pokonując rywala przez nokaut w ostatniej sekundzie piątej rundy. Ustanowił tym samym rekord najpóźniejszego zwycięstwa przez nokaut w historii UFC. Ponieważ organizacja zwiększyła na tym wydarzeniu wypłatę premii bonusowych po walce z 50 000 do 300 000 dolarów, walka ta przyniosła mu bonus za występ wieczoru o wartości 300 000 dolarów i bonus za walkę wieczoru o wartości 300 000 dolarów.
26 października 2024 roku na gali UFC 308 w Abu Zabi zawalczył z Ilią Topurią o jego pas mistrzowski wagi piórkowej. Po raz pierwszy w karierze przegrał walkę przez nokaut.
W walce wieczoru gali UFC 318, która odbyła się 19 lipca 2025 w Nowym Orleanie, zmierzył się po raz trzeci z Dustinem Poirierem, a w stawce tego starcia był posiadany przez Hollowaya pas mistrzowski BMF (Baddest Motherfucker). Holloway zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów, odnosząc wygraną w ostatnim zawodowym występie Poiriera.
7 marca 2026 roku na gali UFC 326 doszło do jego rewanżowego starcia z Charlesem Oliveirą. Holloway tym razem przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów po pięciu rundach, tracąc tym samym tytuł BMF.
11 lipca 2026 stoczył rewanżowy pojedynek z Conorem McGregorem w limicie kategorii półśredniej, będący walką wieczoru gali UFC 330. Zwyciężył przez techniczny nokaut po minucie pierwszej rundy wskutek kontuzji nogi Irlandczyka.
Osiągnięcia i nagrody
Mieszane sztuki walki
X-1 World Events 2011–2012: Mistrz X-1 w wadze lekkiej (-70 kg)
Ultimate Fighting Championship 2016–2017: Tymczasowy mistrz UFC w wadze piórkowej (-66 kg) 2017–2019: Mistrz UFC w wadze piórkowej 2024-2026: Posiadacz pasa mistrzowskiego BMF Bonus za nokaut wieczoru (raz) vs. Will Chope (2014) Bonus za walkę wieczoru (siedem razy) vs. José Aldo (2017), (2018), Dustin Poirier (2019), (2021), Yair Rodríguez (2021), Jung Chan-sung (2023), Justin Gaethje (2024) Bonus za występ wieczoru (pięć razy) vs. (2014), (2015), Anthony Pettis (2016), (2018), Justin Gaethje (2024) World MMA Awards 2017: Zawodnik Roku im. Charlesa "Maski" Lewisa 2024: Walka Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300) 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300)
2017: Zawodnik Roku 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300)
2017: Męski Zawodnik Roku 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300)
RealSport 2017: Zawodnik Roku Pundit Arena 2017: Zawodnik Roku
2017: Zawodnik Roku 2024: Walka Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300) 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300) 2024: Pierwsza drużyna gwiazd MMA (First Team MMA All-Star) 2025: 3. miejsce w rankingu „Walka Roku” vs. Dustin Poirier (UFC 318) Sherdog 2017: Pobicie Roku vs. MMADNA.nl 2018: Bonus za występ wieczoru vs.
2023: Walka miesiąca (kwiecień) Combat Press 2017: Męski Zawodnik Roku 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje (UFC 300)
ESPN 2017: Zawodnik Roku (wyróżnienie) 2024: Walka Roku vs. Justin Gaethje 2024: Nokaut Roku vs. Justin Gaethje
Lista zawodowych walk MMA