Parafia św. Jana Nepomucena w Sipiorach – rzymskokatolicka parafia w dekanacie Kcynia diecezji bydgoskiej. Została utworzona w 1934 r.
Do parafii należą wierni z miejscowości w gminie Kcynia: Gromadno, Józefkowo, Kowalewko, Kowalewko-Folwark, Ludwikowo, Paulina, Piotrowo, Sipiory, Studzienki, Weronika oraz Wisławica.
Kościół wzniesiono w latach 1932–1933. Jest to budowla jednonawowa, o tradycyjnej formie architektonicznej, z wyodrębnionym prezbiterium oraz wieżą od strony frontowej. Autorem projektu był prawdopodobnie poznański architekt Klemens Wasiewicz, który zaprojektował również wystrój wnętrza. Idea budowy kościoła pojawiła się już na początku XX wieku i była popierana zarówno przez mieszkańców okolicznych wsi, jak i przez ks. kanonika Jana Nepomucena Opielińskiego (1858–1935). W 1902 roku córki właściciela wsi Tupadły i Dębogóra, protestanta Bussego, wychowane przez matkę katoliczkę, przekazały na ten cel 30 tys. marek. Z powodu sprzeciwu władz niemieckich realizację inwestycji odłożono, a środki zdeponowano w banku zgodnie z zapisami testamentowymi. Do realizacji planów powrócono po I wojnie światowej. Inicjatywę wsparł starosta szubiński Władysław Kutzner, zarówno administracyjnie, jak i finansowo. W 1925 roku dekretem arcybiskupa gnieźnieńskiego Edmunda Dalbora erygowano parafię w Sipiorach oraz powołano komitet budowy kościoła. Początkowo planowano adaptację jednego z domów mieszkalnych na cele sakralne, jednak z uwagi na wysokie koszty pomysł ten zarzucono.Ostateczną lokalizację świątyni wyznaczyła darowizna niemal 8 mórg ziemi przekazana przez mieszkańca Sipior, Wojciecha Wierzmana. Wybór miejsca został zaakceptowany przez ks. Opielińskiego m.in. ze względów finansowych, braku obciążeń prawnych gruntu i centralnego położenia terenu w granicach parafii. Budowę rozpoczęto po żniwach w 1932 roku. Prace prowadzono w trudnych warunkach terenowych, głównie siłami parafian oraz lokalnych przedsiębiorstw. Bryłę kościoła ukończono na początku 1933 roku, a pierwszą mszę świętą odprawiono 4 czerwca tego samego roku. Konsekracji świątyni 6 września 1934 roku dokonał prymas Polski August Hlond. Kościół otrzymał wezwanie św. Jana Nepomucena. Tego samego dnia poświęcono trzy dzwony: Antoniego (150 kg), Józefa (100 kg) oraz Jana Nepomucena (45 kg), odlane w ludwisarni Antoniego Białkowskiego w Poznaniu.Koszt budowy wyniósł 128 tys. złotych, z czego większość – 115 tys. zł – pokrył ks. Jan Nepomucen Opieliński. Pozostałe środki pochodziły od parafii, biskupa Antoniego Laubitza oraz starosty szubińskiego. Wkrótce po konsekracji kościół został uszkodzony w wyniku uderzenia pioruna, który zniszczył część wieży oraz elementy wnętrza. Szkody zostały szybko usunięte.W czasie II wojny światowej kościół pozostawał nieczynny. W plebanii mieszkał niemiecki malarz z Berlina, który urządził w świątyni pracownię. Wyposażenie kościoła zdeponowano w wydzielonym prezbiterium. W 1943 roku dzwony zostały zarekwirowane przez okupanta, a otaczający kościół drzewostan wycięto.Po wojnie świątynia została przywrócona do kultu. Wyróżniającym się elementem wyposażenia jest ołtarz główny wykonany w 1951 roku przez kcyńskiego stolarza Ignacego Perackiego. Umieszczono w nim obraz św. Jana Nepomucena autorstwa Tomasza Królikiewicza.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Parafie diecezji bydgoskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Jana Nepomucena Kategoria:Religia w gminie Kcynia Kategoria:Sipiory