Zenon Jan Staszek (ur. 20 grudnia 1890 w Tomaszowie Rawskim, zm. 1968) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, awansowany na pułkownika przez władze RP na uchodźstwie.
Życiorys Urodził się 20 grudnia 1890 w Tomaszowie Rawskim (od 1926 Mazowiecki), w rodzinie Jakuba i Józefy z d. Kopczyńskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika od 1919 był żołnierzem Siedleckiego Okręgowego Pułku Piechoty po czym odszedł do Szkoły Artylerii. W stopniu podporucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 9 pułku artylerii polowej, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari.
Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 pozostawał oficerem 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej. Z dniem 1 grudnia 1924 został przeniesiony do 20 pułku artylerii polowej w Prużanie. W marcu 1927 roku został przeniesiony z Dowództwa Flotylli Pińskiej do 20 pap. 18 lutego 1928 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 1 kwietnia 1928 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do 1 dywizjonu pociągów pancernych w Jabłonnie na stanowisko dowódcy pociągu pancernego nr 2. Z dniem 1 sierpnia 1929 roku został przeniesiony do 5 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie na stanowisko dowódcy dywizjonu, z równoczesnym pozostawieniem na kursie dowódców dywizjonów. W marcu 1930 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w marcu 1932 roku ponownie przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu. W 1936 roku został przeniesiony w stan spoczynku i mianowany podpułkownikiem z 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii.
Podczas II wojny światowej został oficerem Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i w stopniu podpułkownika był dowódcą formowanego od 1942 9 pułku artylerii lekkiej. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł w 1968.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1719 – 28 lutego 1921 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 3 maja 1968) Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomaszowie Mazowieckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 5 Pułku Artylerii Ciężkiej Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Pułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Dowódcy pułków artylerii Polskich Sił Zbrojnych