Zenon Jan Staszek (ur. 20 grudnia 1890 w Tomaszowie Rawskim, zm. 1968) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, awansowany na pułkownika przez władze RP na uchodźstwie.
Życiorys Urodził się 20 grudnia 1890 w Tomaszowie Rawskim (od 1926 Mazowiecki), w rodzinie Jakuba i Józefy z d. Kopczyńskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu podporucznika od 1919 był żołnierzem Siedleckiego Okręgowego Pułku Piechoty po czym odszedł do Szkoły Artylerii. W stopniu podporucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 9 pułku artylerii polowej, a za swoje czyny otrzymał Order Virtuti Militari.
Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 pozostawał oficerem 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej. Z dniem 1 grudnia 1924 został przeniesiony do 20 pułku artylerii polowej w Prużanie. W marcu 1927 roku został przeniesiony z Dowództwa Flotylli Pińskiej do 20 pap. 18 lutego 1928 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 21. lokatą w korpusie oficerów artylerii.