3 grosze polskie 1831 – moneta trzygroszowa Królestwa Polskiego okresu powstania listopadowego, bita stemplami przygotowanymi w wyniku decyzji Rządu Tymczasowego z 10 lutego 1831 r., według niezmienionego wagowo systemu monetarnego z 1 grudnia 1815 r., opartego na grzywnie kolońskiej. Wycofano ją z obiegu 1 czerwca 1838 r.
Awers Na tej stronie znajduje się ukoronowana dwudzielna tarcza, na której z lewej strony umieszczono polskiego orła, a z prawej pogoń litewską, u góry, w półkolu napis:
na samym dole znak intendenta mennicy w Warszawie – K.G. (Karola Gronaua). Dookoła znajduje się wypukły otok.
Orzeł na tarczy herbowej może mieć łapy proste albo zagięte.
Rewers Na tej stronie w wieńcu umieszczono nominał 3, pod nim napis „GROSZE”, poniżej „POLS•”, a pod nim rok bicia – 1831. Dookoła znajduje się wypukły otok. Istnieją monety bez kropki po POLS.
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w miedzi, na krążku o średnicy 25,2 mm, masie 8,57 grama, z otokiem, z rantem ząbkowanym, w nakładzie sztuk.
Stopień rzadkości rozpoznawanych odmian trzygroszówki przedstawiono w tabeli: OdmianaStopień rzadkościLiczba egzemplarzyZdjęciełapy orła prosteRframeless|upright3 grosze polskie 1831łapy orła prostebrak kropki po POLS na rewersieR23 grosze polskie 1831łapy orła zagięteR4121–600frameless|upright
Zobacz też 10 groszy polskich 1831 2 złote polskie 1831 5 złotych polskich 1831 dukat 1831 3 grosze polskie (1817–1818) 3 grosze polskie (1819–1835) 3 grosze polskie (1826–1827) 3 grosze (1835–1841) pieniądz powstania listopadowego tabela cennikowa Bolcewicza Rosyjskie monety bite dla Polski (1815–1841)
Przypisy
3 1831 Kategoria:Miedziane monety