right|thumb|250px|Plan głównego pawilonu chramu w styl gongen-zukuri (również: , , ) – styl architektury chramów shintō i mauzoleów nazywany japońskim barokiem. Styl zaczął się kształtować w okresie Azuchi-Momoyama (1573–1603) i ustalił się w Edo (1603–1868). Gongen-zukuri wykazuje bardzo silny wpływ budownictwa buddyjskiego, przez co ich odróżnienie może być trudne.
Cechą nadrzędną jest nagromadzenie detali dekoracyjnych. Cechą charakterystyczną jest połączenie honden i haiden mniejszym, środkowym pawilonem (nazywanym lub . Jeśli wykonany jest z kamienia może być określany jako ). Poziomy podłogi w każdym z pomieszczeń mogą się różnić. Łącznik może również pełnić funkcje wotywne – nazywany jest wówczas .
Nazwa stylu pochodzi od tytułu pośmiertnego sioguna Ieyasu Tokugawy, który spoczął w mauzoleum Nikkō Tōshō-gū – najbardziej znany przykład tego stylu. Najstarszą zachowaną budowlą w tym stylu jest chram Ōsaki Hachiman-gū w Sendai z 1607 roku.
Przypisy
Kategoria:Shintō Kategoria:Style architektoniczne Kategoria:Architektura Japonii