Bohdan Tadeusz Draganik (ur. 22 grudnia 1937 w Wilnie, zm. 19 marca 2018) – polski naukowiec, prof. dr hab. nauk przyrodniczych o specjalności biologia ryb, dynamika populacji ryb, ocena wpływu rybołówstwa na stan zasobów eksploatowanych stad.
Życiorys Bohdan Draganik urodził się 22 grudnia 1937 w Wilnie. W 1954 podjął studia na Wydziale Rybackim Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie. Studia inżynierskie ukończył w 1958, a magisterskie w 1960. W latach 1958–1965 był asystentem technicznym oraz starszym asystentem na macierzystej uczelni, gdzie prowadził m.in. zajęcia z przedmiotu „Systematyka ryb”. W WSR, 14 stycznia 1965, uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych na podstawie pracy „Odżywianie się i wzrost miętusa (Lota lota L.) w wodach Pojezierza Mazurskiego”.
W 1965 Draganik przeniósł się z Olsztyna do Gdyni i podjął pracę w Zakładzie Ichtiologii Morskiego Instytutu Rybackiego, w którym zajmował się badaniem dostępności dla polskiego rybołówstwa stada śledzi Ławicy George’a w kontekście oceny produktywności tego stada i dostosowania do niej nakładu połowowego. W styczniu 1973 wygrał konkurs, ogłoszony przez Międzynarodową Komisję Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (ICSEAF), na stanowisko zastępcy sekretarza wykonawczego tej organizacji. W czasie pełnienia funkcji w Madrycie zaprojektował m.in. komputerowy system raportowania, kompilacji, przetwarzania i publikowania statystyk rybackich i biostatystyk. Ponadto był redaktorem rocznika „ICSEAF Collection of Scientific Papers”.
20 czerwca 1974, na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Wpływ rybołówstwa na stan zasobów śledzia Ławicy George’a”, otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie ichtiologii, przyznany przez Wydział Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności Akademii Rolniczej w Szczecinie. W 1978 zakończył pracę w ICSEAF i objął stanowisko kierownika Pracowni Rybołówstwa Przybrzeżnego w Morskim Instytucie Rybackim w Gdyni, a 7 grudnia 1979 został dyrektorem tegoż instytutu. Obowiązki dyrektora pełnił do 1984. Jednocześnie, w latach 1981–1984, był delegatem Polski do Międzynarodowej Rady Badań Morza. W 1984 ponownie podjął pracę w Sekretariacie Komisji na stanowisku zastępcy sekretarza wykonawczego ICSEAF. Głównym sukcesem Draganika było wydanie w 1989 pierwszego wolumenu „ICSEAF Selected papers” i objęcie w nim funkcji redaktora. W 1986 uzyskał tytuł profesora nauk przyrodniczych.
W 1990 powrócił do pracy w Zakładzie Ichtiologii Morskiego Instytutu Rybackiego w Gdyni. Zajmował się badaniami ekologii ryb bałtyckich, zespołami ryb wód przybrzeżnych Bałtyku (metoda rehabilitacji zasobów rybnych oraz zasad ich ochrony w polskiej strefie przybrzeżnej), a ponadto był członkiem zespołu badającego reakcję systemu immunologicznego ryb na stopień zanieczyszczenia środowiska chlorowanymi związkami organicznymi. W ostatnich latach aktywności zawodowej (do 2007) pracował w Zakładzie Zasobów Rybackich MIR. W latach 1991, 1996 i 1998 był koordynatorem międzynarodowych sympozjów poświęconych rybom Bałtyku i rybołówstwu bałtyckiemu.
Był członkiem różnych organizacji, m.in.: Rady Naukowej Instytutu Rybactwa Śródlądowego im. Stanisława Sakowicza w Olsztynie, Rady Naukowej Morskiego Instytutu Rybackiego, Polskiego Towarzystwa Ekologicznego (1981–1983) Komitetu Badań Morza PAN (1981–1983)
Został pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon XIII-krąg-3-20). mały|Grób prof. Bohdana Draganika na cmentarzu Srebrzysko Publikacje Dorobek naukowy Bohdana Draganika to ok. 220 prac naukowych i popularnonaukowych. Opublikował m.in.: „Charakterystyka eksploatacyjna łowisk śledziowych północno-zachodniego Atlantyku” (1971), „Wpływ rybołówstwa na stan zasobów stada śledzia Ławicy George’a” (1973), „Rekiny najczęściej spotykane w Atlantyku. Klucz do identyfikacji gatunków” (1983), „Growth and age of bigeye and yellowfin tuna in the central Atlantic as per data gathered by R/V Wieczno” (1984), „Resources for the Baltic inshore fishery (exclusive of cod, herring and sprat stocks)” (1995), „Flounder and eelpout as bioindicators of the contamination level in the cosatal zone” (1996), „Wpływ cyklu dojrzewania gonad na wskaźnik kondycji gonadosomatyczny storni” (1997).
Odznaczenia 1979: Złoty Krzyż Zasługi, 2001: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Ludzie związani z Gdynią Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)