Detroit: Become Human – komputerowa gra przygodowa z 2018 roku, stworzona przez Quantic Dream i wydana przez Sony Interactive Entertainment. Zadebiutowała na konsoli PlayStation 4 w maju 2018 roku. W grudniu 2019 roku Quantic Dream, na licencji Sony, wydało port na system Windows. Fabuła śledzi losy trzech androidów: Kary (Valorie Curry), która ucieka właścicielowi, by odkryć nowo nabytą świadomość i chronić małą dziewczynkę; Connora (Bryan Dechart), którego zadaniem jest tropienie świadomych androidów; oraz Markusa (Jesse Williams), początkowo opiekuna starszego mężczyzny, który z czasem poświęca się uwalnianiu innych androidów z niewoli. Wybory gracza wpływają na przebieg i zakończenie opowieści.
Detroit: Become Human bazuje na demie technologicznym Quantic Dream z 2012 roku, zatytułowanym Kara, w którym również wystąpiła Curry. W celu weryfikacji realiów twórcy odwiedzili Detroit w stanie Michigan. Scenarzysta i reżyser David Cage pisał scenariusz przez ponad dwa lata. Stworzono nowy silnik gry, dostosowany do potrzeb produkcji, a przed rozpoczęciem zdjęć i animacji przesłuchano setki aktorów. , i skomponowali muzykę.
Detroit: Become Human otrzymało przeważnie pozytywne recenzje. Krytycy chwalili oprawę wizualną, fabułę, główne postacie, jakość przechwytywania ruchu i aktorstwa głosowego, wpływ wyborów na narrację oraz funkcję schematów blokowych, natomiast krytykowali sterowanie ruchem, nietrafione nawiązania alegoryczne do wydarzeń historycznych i motywów tematycznych oraz niektóre elementy fabuły i kreacji postaci. Była to najbardziej udana premiera i najlepiej sprzedająca się gra Quantic Dream – do stycznia 2026 roku sprzedano 15 milionów egzemplarzy.
Rozgrywka Detroit: Become Human jest grą przygodową prezentowaną w widoku z perspektywy trzeciej osoby, przy czym kamera ma ustalone, choć częściowo sterowalne ujęcia. W grze występują trzy grywalne postacie, które mogą zginąć w toku wydarzeń – fabuła toczy się dalej bez nich; w rezultacie po śmierci postaci nie pojawia się komunikat „koniec gry”. Prawa gałka analogowa na kontrolerze DualShock służy do interakcji z obiektami i obserwacji otoczenia, lewa do poruszania się, a przycisk R2 skanuje środowisko w poszukiwaniu dostępnych akcji; wykorzystywane są także sterowanie ruchem i panel dotykowy. Poprzez zdarzenia czasowe i decyzje dialogowe fabuła rozgałęzia się w zależności od podejmowanych wyborów. Przebieg tych rozgałęzień można śledzić w formie schematu blokowego w trakcie i bezpośrednio po danym rozdziale; gracz może cofać się do określonych punktów opowieści, aby zmienić jej rezultat. Niektóre sceny zawierają liczniki czasu, wymuszające szybką reakcję. Na poziomach rozmieszczono liczne magazyny do przeczytania przez gracza. Grywalne postacie to:
Connor – policyjny android–śledczy wyznaczony do tropienia androidów, które zboczyły z zaprogramowanych zachowań. Kara – android–gosposia, która rozwija sztuczną świadomość i staje się odpowiedzialna za bezpieczeństwo małej dziewczynki. Markus – android–opiekun, który po uzyskaniu świadomości podejmuje się uwolnienia innych podobnych sobie z niewoli.
Zdobywanie wskazówek poprzez podświetlanie i analizowanie otoczenia w widoku rozszerzonym pozwala Connorowi rekonstruować i odtwarzać wydarzenia, które miały miejsce wcześniej. Im więcej informacji Connor zbierze w wyznaczonym czasie, tym większe jest prawdopodobieństwo powodzenia przy podjęciu odpowiedniej decyzji. Markus posiada zdolność obdarzania androidów wolną wolą oraz przewidywania skutków niektórych działań.
Streszczenie fabuły Akcja rozgrywa się w 2038 roku. Android-opiekun Markus wraz ze swoim właścicielem wraca do domu i wzywa policję z powodu podejrzenia włamania. Podczas konfrontacji ze sprawcą Markus przełamuje swoje programowanie, uzyskując pełną autonomię i świadomość. Po przybyciu funkcjonariuszy policja do niego strzela. Markus odzyskuje przytomność na składowisku uszkodzonych androidów i po ucieczce odkrywa Jericho – opuszczony frachtowiec stanowiący azyl dla defektów. Tam agituję innych do walki o ich prawa. Organizują akcje nieposłuszeństwa obywatelskiego, które przyciągają uwagę opinii publicznej i skłaniają kolejne androidy do przyłączenia się. Dalszy rozwój wydarzeń, zależnie od działań Connora, może doprowadzić do ataku FBI na Jericho. Jeśli Markus przetrwa, wraz ze swoimi zwolennikami organizuje ostateczny marsz na centrum recyklingu androidów, co kończy się wybuchem wojny lub rozpoczęciem rozmów pokojowych przez panią prezydent.
Android-śledczy Connor zostaje wysłany przez korporację CyberLife, by wesprzeć policję w Detroit, w szczególności porucznika Hanka Andersona, alkoholika nienawidzącego androidów. W toku śledztwa dotyczącego fali defektów Connor i Hank zacieśniają więź lub popadają we wrogość, co może doprowadzić Hanka do samobójstwa. Podczas pościgu za grupą Markusa Connor zaczyna wykazywać oznaki dewiacji, lecz w zależności od wyborów gracza może również zachować posłuszeństwo programowi. Ostatecznie lokalizuje Jericho, gdzie sam może stać się defektem. Jeśli przejdzie na stronę defektów, infiltruje wieżę CyberLife i próbuje przekształcić wszystkie znajdujące się tam androidy w defekty. Prowadzi to do starcia z innym modelem Connora – „maszyną” Connor-60 – który, jeśli żyje, może przetrzymywać Hanka jako zakładnika. Konfrontacja ta może zakończyć się śmiercią Hanka, Connora lub Connora-60. Jeśli Connor nie stanie się defektem, próbuje zastrzelić Markusa podczas ostatecznego protestu, lecz powstrzymuje go oddział SWAT lub Hank. Jeśli osiągnięto pokój, Connor decyduje, czy zastrzelić Markusa podczas przemowy, czy tego zaniechać.
Kara, android-gosposia pracująca dla agresywnego Todda Williamsa i jego córki Alice, ucieka z dziewczynką po ataku Todda, w wyniku czego sama staje się defektem. Obie przemierzają Detroit, dążąc do przedostania się do Kanady, gdzie brak szczegółowych regulacji dotyczących androidów daje im szansę na bezpieczeństwo. W drodze Kara i Alice zaprzyjaźniają się z innym androidem o imieniu Luther, który do nich dołącza. Szukają pomocy u sympatyka androidów, który kieruje je do Jericho w celu zdobycia paszportów. Mogą zostać uwikłane w ewentualny atak FBI na Jericho, co grozi śmiercią Luthera, Kary i Alice. Kara dowiaduje się również, że Alice jest w rzeczywistości androidem, który zastąpił córkę odebraną Toddowi przez żonę, która odeszła z powodu jego uzależnienia od narkotyków. Bohaterki mogą dotrzeć do Kanady autobusem lub łodzią, przetrwać centrum recyklingu androidów (które Markus może zaatakować, jeśli gracz wybierze drogę wojny) albo zginąć, próbując.
Produkcja
Budżet produkcyjny Detroit: Become Human wyniósł 30 milionów euro. Gra opiera się na demie technologicznym Quantic Dream z 2012 roku, zrealizowanym na PlayStation 3 pod tytułem Kara, które wzbudziło silne reakcje i zdobyło nagrodę na LA Shorts Fest. Wystąpiła w nim , która powtórzyła swoją rolę w pełnej wersji gry. Scenarzysta i reżyser David Cage postanowił przekształcić demo w pełnoprawną grę, mimo iż początkowo nie miał takiego zamiaru, ponieważ był ciekaw, co wydarzy się dalej. Inspirację czerpał z książki Raymonda Kurzweila The Singularity Is Near. Projektując androidy, twórcy odwoływali się do koncepcji sztucznych narządów, sposobów generowania energii oraz ruchów gałek ocznych człowieka. Możliwości każdego androida wynikały z wykonywanego zawodu. Skonsultowano się z ekspertami z dziedziny sztucznej inteligencji, aby ustalić, które osiągnięcia technologiczne są najbardziej prawdopodobne. Detroit wybrano jako miejsce akcji w celu ożywienia miasta, które uległo regresowi gospodarczemu po swoim historycznym wkładzie w amerykański przemysł. Twórcy udali się do Detroit na badania terenowe, fotografując, odwiedzając opuszczone budynki i spotykając się z ludźmi.
Pod koniec 2013 roku Cage rozpoczął prace przygotowawcze nad Detroit: Become Human. Scenariusz Cage’a – liczący od 2000 do 3000 stron – został najpierw przekazany zespołowi projektantów, podczas gdy programiści tworzyli grafikę oraz nowy silnik gry z ulepszeniami w takich obszarach jak renderowanie, dynamiczne oświetlenie, shading, bokeh i kamery fizyczne. Quantic Dream udoskonaliło głębię ostrości swojego silnika po wizycie Marka Cerny’ego, głównego architekta PlayStation 4, który przyjechał ocenić silnik. W październiku 2016 roku scenariusz został ukończony po ponad dwóch latach pracy. Scenarzysta Adam Williams został zatrudniony, aby pomóc dokończyć i rozwinąć historię. Cage korzystał z wykresów i diagramów, aby śledzić, gdzie zaprowadzą wybory gracza; sporządzając „pięć lub sześć tysięcy stron notatek”, przyrównał fabułę do kostki Rubika. Dwie sceny zostały usunięte ze względu na sposób ukazania przemocy. Casting objął Los Angeles, Londyn i Paryż w poszukiwaniu ponad 250 aktorów do 513 ról. Aktorzy zostali zeskanowani w 3D, a ich modele zamieniono w postacie. Następnie przystąpiono do zdjęć i animacji; 8 września 2017 roku przechwytywanie ruchu zakończono po 324 dniach. Nad Detroit: Become Human pracowało 180 pracowników Quantic Dream, a część prac zlecono podwykonawcom z Filipin, Chin, Wietnamu i Indii. Gra obejmuje 35 000 ujęć kamery, 74 000 unikalnych animacji i 5,1 miliona linii kodu.
W postaci Connora, Kary i Markusa wcielają się odpowiednio , i Jesse Williams. Clancy Brown, Lance Henriksen i Minka Kelly wcielają się w postacie drugoplanowe: porucznika Hanka Andersona, Carla Manfreda i North. W grze występuje trzech różnych kompozytorów, po jednym dla każdej z postaci grywalnych: dla Kary, dla Connora i dla Markusa. Sekwencja wiolonczelowa w temacie Kary, stworzona przez Shepparda, zainspirowana była płomieniami ogniska, natomiast motyw nałożony na nią wywodził się z dwóch sylab jej imienia. Fakhrara stworzył własne instrumenty i wykorzystał zabytkowe syntezatory, aby brzmienie oddawało robotyczny charakter Connora. Muzyka Paesano powstała z założeniem, że brzmiałaby „jak hymn”, uosabiając przemianę Markusa w przywódcę. Sheppard nagrał swoją partię w Abbey Road Studios z English Session Orchestra; Paesano pracował z orkiestrą z Wiednia. W grze znalazły się również utwory muzyków z Detroit: The Whiskey Charmers, Emily Rose, Thornetty Davis, Rocket 455, Model 500 i White Shag. Realizator zdjęć Aymeric Montouchet zastosował „mocne ziarno i drżący obiektyw długoogniskowy” z płytką głębią ostrości dla Kary, „drobne, napięte ziarno” i niebieską paletę dla Connora oraz kolory pomarańczowe i białe dla Markusa. Gra została przesłana do produkcji 23 kwietnia 2018 roku po czterech latach prac.
Wydanie Detroit: Become Human zostało zapowiedziane 27 października 2015 roku na konferencji prasowej Sony podczas . Pojawiło się na Electronic Entertainment Expo w 2016 roku i w 2017 roku, gdzie zaprezentowano zwiastuny kolejnych postaci grywalnych i fragmenty rozgrywki. Po E3 2017 Cage potwierdził, że gra ukaże się w 2018 roku, a później sprecyzował, że nastąpi to w pierwszym lub drugim kwartale. Gra została wydana 25 maja 2018 roku na PlayStation 4. W przypadku zamówienia przedpremierowego Detroit: Become Human oferowało dynamiczny motyw i cyfrową ścieżkę dźwiękową, natomiast edycja digital deluxe zawierała kopię gry Heavy Rain, cyfrowy artbook, cyfrową ścieżkę dźwiękową, dwa dynamiczne motywy i dziesięć awatarów. Ścieżka dźwiękowa została udostępniona do streamingu 22 czerwca 2018 roku.