= Nierówności kwadratowe = W poprzednim rozdziale opisane zostały sposoby rozwiązywania równań kwadratowych. Nierówności kwadratowe rozwiązuję się w nieco odmienny sposób.

Znalezienie rozwiązania nierówności polega na obliczeniu miejsc zerowych, narysowaniu szkicu wykresu funkcji, wyznaczeniu przedziału, który spełnia nierówność, przy pomocy wykresu. Dla nierówności dwukwadratowych rozwiązujemy nierówność ze zmienną pomocniczą (np. ), uzyskane rozwiązania dla t zamieniamy na nierówności i podstawiamy . Rozwiązania otrzymanych nierówności są rozwiązaniem nierówności dwukwadratowej. np.       i obliczamy.

Przykłady - nierówności kwadratowe

Przykład 1. Przykład 2. Przykład 3. Przykład 4. Przykład 5. Przykład 6.

Przykład 1

Jak przy równaniach liczymy deltę i miejsca zerowe:

Teraz naszkicujmy prowizoryczny wykres wyrażenia po lewej stronie nierówności. Rysujemy parabole, wiemy o niej, że ramiona są skierowane w górę (a>0) oraz że przecina oś OX w 2 miejscach (), wcześniej obliczonych:

Patrzymy na wykres i odczytujemy z niego, kiedy wykres funkcji znajdują się nad osią OX (rozwiązujemy bowiem nierówność f(x)>0), czyli kiedy funkcja przyjmuje wartości dodatnie. Oczywiście wówczas gdy x jest mniejszy od -3 lub większy od 5 (na wykresie -tam, gdzie występuje znak "+"). Zapisujemy to więc:

W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę na parę istotnych szczegółów:

-Nawiasy są "otwarte" ponieważ 0 nie należy do zbioru rozwiązań (f(-3)=0 nie spełnia nierówności f(x)>0),

- - nawias po stronie tego oznaczenia jest zawsze otwarty,

-W równaniach rozwiązaniami były pojedyncze liczby. Tutaj rozwiązaniami jest ich cały zbiór.

Przykład 2

Podany przykład rozwiążemy podobnie jak poprzedni (według tego samego schematu).

Robimy szkic (a<0 więc ramiona są skierowane w dół):

Widzimy, że wykres jest ponad osią OX w przedziale od -9 do 5. Rozwiązaniem jest więc:

Nawiasy są domknięte, ponieważ 0 należy do zbioru rozwiązań nierówności (f(-9)=0 spełnia nierówność .

Przykład 3

- czyli wykres nie ma punktów wspólnych z osią OX. Naszkicujmy wykres:

Parabola w całości znajduję się ponad osią OX. Stąd wniosek, że nierówność nigdy nie jest spełniona. Nie ma rozwiązań, więc:

Przykład 4

- znowu nie ma miejsc wspólnych z osią OX. Szkicujemy pomocniczy wykres (a < 0):

Wykres w całości znajduję się pod osią OX. Oznacza to, że nierówność jest spełniona zawsze.

Przykład 5 (R)

Przy okazji omawiania równań kwadratowych poznałeś równanie dwukwadratowe. Teraz rozwiążemy nierówność dwukwadratową, w podobny sposób jak równanie.

Szkicujemy wykres funkcji i zaznaczamy część dodatnią:

Rozwiązaniem jest:

Rozwiązaliśmy nierówność ze zmienną pomocniczą t. Potrzeba nam jednak rozwiązać nierówność ze zmienną x. Zapiszmy powyższe rozwiązanie jako alternatywę dwóch nierówności (zamiast przedziałów):

 lub 

Podstawiamy    i rozwiązujemy dwie nierówności:

 lub 

1.  

(pomijamy rysowanie wykresu)

2.  

(także pomijamy rysowanie wykresu)

Rozwiązaniem jest suma rozwiązań 1. i 2.:

Przykład 6 (R)

Ten przykład rozwiążemy nieco innym sposobem niż poprzednie - bez szkicowania wykresu, za pomocą alternatywy układów. Zanim go jednak zaczniesz analizować, przeczytaj informacje o postaci iloczynowej, bowiem właśnie ten element wykorzystamy przy rozwiązaniu tej nierówności.

Teraz zamieniamy nierówność na postać iloczynową:

Całe wyrażenie jest ujemne gdy: (x+6) jest dodatnie i (x-2) ujemne lub (x+6) jest ujemne i (x-2) dodatnie (iloczyn dowolnej liczby ujemnej, przez liczbę dodatnią jest zawsze ujemny, i na odwrót). Tworzymy w ten sposób alternatywę układów, która wygląda następująco:

lub

czyli

lub

Rozwiązaniem pierwszego układu jest , natomiast drugi układ jest sprzeczny. Rozwiązaniem jest więc:

Możesz podane wyniki sprawdzić szkicując wykres.