Zanim zaczniesz naukę Przed przystąpieniem do tej lekcji warto zapoznać się z wprowadzeniem do języka hiszpańskiego.
W tej lekcji poznasz: wymowę alfabet interpunkcję strukturę zdania
Pismo A0-1: Alfabet Alfabet hiszpański składa się z 29 znaków, wliczając w to dwuznaki ll i ch oraz literę ñ, wymawianą praktycznie tak, jak polskie ni.
1234567891011121314151617181920212223242526272829abcchdefghijklllmnñopqrstuvwxyzInformacje o literze ÑÑ jest jedyną literą alfabetu hiszpańskiego niespotykaną w innych językach. W słownikach i encyklopediach zawsze należy ją umieszczać zaraz po n (traktować, jakby to była litera n). Jej odpowiednikiem w języku polskim jest zbitek liter ni, rzadziej ń.Informacje o literach Ch i LlDwuznaki Ch i Ll są częściami alfabetu, pomimo tego, że składają się z dwóch liter. Od 1994 w słownikach i encyklopediach należy je umieszczać tak, jakby nie były literami. Ch czytamy jak "ć", a Ll jak "j".Informacje o literach K i WLitery K i W są normalnymi częściami alfabetu, jednak ich występowanie jest bardzo ograniczone. W praktyce można je spotkać tylko w wyrazach pochodzenia obcego, takich jak karate i whisky.
Litery „h” nie wymawiamy.
Posłuchaj alfabetu: (646KB)
Pismo A0-2: Samogłoski akcentowane W pisanym hiszpańskim, podobnie jak we francuskim, występują samogłoski ze znaczkami akcentowania - kreską w prawo nad literą. Umieszcza się je w miejscach, gdzie powinien pojawiać się akcent, ale tylko w słowach, w których normalnie pada on na inną sylabę. Dodatkowo jest on umieszczany w wyrazach, których znaczenie w wymowie zależy od użytego tonu.
Hiszpańskie samogłoski z akcentem: ÁÉÍÓÚáéíóú
Pismo A0-3: Znak "ü" Znak "ü" (u z dwoma kropkami u góry, podobnie jak niemieckie u umlaut) należy umieszczać wszędzie tam, gdzie litera u jest wymawiana, choć z zapisu wynikałoby, że nie jest. Ten znak szczególnie często występuje w sekwencjach znaków -gue- i -gui-. Ten znak czytamy jak nasze polskie "ł".
Przykłady wyrazów: pingüino (pingwin), cigüeña (bocian), lingüística (lingwistyka, językoznawstwo).
Komunikacja A0-1: Wymowa Akcent intonacyjny w słowach hiszpańskich złożonych przynajmniej z dwóch sylab - jakkolwiek może padać na jakąkolwiek sylabę - przeważnie pada na jedną z trzech ostatnich sylab. Zależnie od miejsca sylaby akcentowanej, rozróżniamy wyrazy: 1. aguda: gdy akcent intonacyjny pada na ostatnią sylabę. - sylabę taką oznaczamy akcentem graficznym, jeżeli wyraz kończy się na samogłoskę lub jedną ze spółgłosek [s] lub [n] (np. menú, pedí, cayó, revés, melón); w pozostałych przypadkach nie stosuje się akcentu graficznego (np. tractor, papel). 2. llana: gdy akcent intonacyjny pada na przedostatnią sylabę. - sylabę taką oznaczamy akcentem graficznym, jeżeli wyraz nie kończy się na samogłoskę lub jedną ze spółgłosek [s] lub [n] (np. éter, afonía). 3. esdrújula: gdy akcent intonacyjny pada na trzecią sylabę od końca. - sylabę taką oznaczamy zawsze akcentem graficznym (np. pétalo, brújula).
Komunikacja A0-2: Różnice w dialektach
Gramatyka A0-1: Interpunkcja Hiszpański, jako jedyny z języków europejskich, stosuje znaki odwróconego pytajnika i odwróconego wykrzyknika. Używa się ich na początkach zdań zakończonych znakiem pytajnika i wykrzyknika. Ułatwia to stosowanie odpowiedniego akcentu zdaniowego.
Gramatyka A0-1: Struktura zdania
Ćwiczenia: Lekcja A0 - ćwiczeniaSprawdzian: Lekcja A0 - sprawdzian