Stopniowanie przymiotników (Steigerung von Adjektiven)
Podobnie jak w języku polskim stopniowanie obejmuje zasadniczo trzy stopnie (Vergleichsformen/Steigerungsformen): stopień równy (der Positiv) stopień wyższy (der Komparativ) stopień najwyższy (der Superlativ)
Stopień równy (Positiv) Stopień równy odpowiada podstawowej formie przymiotnika: np. bunt, klein, kurz, lang, müde, salzig, ...
Stopień wyższy (Komparativ) Stopień wyższy tworzy się z reguły poprzez dodanie do podstawowej formy przymiotnika końcówki -er: np. bunt - bunter, klein - kleiner, salzig - salziger, ...
Jeżeli forma podstawowa kończy się na -e, to dodawane jest tylko -r: np. müde - müder, ...
Jeżeli forma podstawowa kończy się na nieakcentowane el, -er lub -en, to -e zanikaDuden online, Die Steigerung (Komparation) von deutschen Adjektiven, dostęp 29.08.2022: np. edel – edler
W przypadku niektórych przymiotników, jeżeli ich forma podstawowa zawiera samogłoski ulegające przegłosowi, ten przegłos w stopniu wyższym (i najwyższym) się pojawia: np. kurz - kürzer, lang - länger,...
Jeżeli niemiecki przymiotnik w stopniu wyższym jest użyty w funkcji przydawkowej (attributiv) to jest deklinowany, tzn. otrzymuje końcówki fleksyjne w zależności od rodzaju (Genus), liczby (Numerus) oraz przypadku (Kasus) określanego przez nie rzeczownika, np. das schönere Kleid. Natomiast jeśli przymiotnik jest użyty w funkcji orzecznikowej (prädikativ) lub przysłówkowej (adverbial), to pozostaje nieodmieniony, np. das Kleid ist schöner. por. Deklinacja przymiotników
Stopień najwyższy (Superlativ) Tworzenie stopnia najwyższego polega z reguły na dodaniu do podstawowej formy przymiotnika końcówki -st: np. kleinst-, müdest-, salzigst-, ...
Jeżeli forma podstawowa jest zakończona na -d, -t, -s, -ss, -ß, -z, -tz, -x, -sk lub -sch i w ostatniej sylabie podstawowej formy przymiotnika występuje pełna samogłoska, to należy dodać -est: np. buntest-, ... Natomiast jeżeli w ostatniej sylabie nie ma pełnej samogłoski, to należy dodać -st np. passendst-, verbreitetst-, erbittertst-, fantastischst-, mürrischst-, ...
W przypadku niektórych przymiotników, jeżeli ich forma podstawowa zawiera samogłoski ulegające przegłosowi, ten przegłos w stopniu najwyższym (i wyższym) się pojawia: np. kürzest-, längst-, ...
Jeżeli niemiecki przymiotnik w stopniu najwyższym jest użyty w funkcji przydawkowej (attributiv) to jest deklinowany, tzn. otrzymuje końcówki fleksyjne w zależności od rodzaju (Genus), liczby (Numerus) oraz przypadku (Kasus) określanego przez nie rzeczownika, np. das schonste Kleid. Natomiast jeśli przymiotnik jest użyty w funkcji orzecznikowej (prädikativ) lub przysłówkowej (adverbial), to jest tworzony wg schematu am -(e)sten i pozostaje nieodmieniony, np. das Kleid ist am schönsten. por. Deklinacja przymiotników
Stopień wyższy i najwyższy bez przegłosu lub z przegłosem (Komparativ und Superlativ mit schwankendem Umlaut) Następujące przymiotniki tworzą stopień wyższy i najwyższy zarówno z przegłosem jak i bez: bang, blass, fromm, glatt, karg, krumm, nass, rot, schmal Obecnie zazwyczaj są używane formy bez przegłosu.Wahrig, Richtiges Deutsch leicht gemacht, wissenmedia GmbH, Gütersloh 2009, s. 374: "Dabei werden heute in der Standardsprache überwiegend die nicht umgelauteten Formen gewählt."