Podobnie jak w niemieckim lub francuskim przymiotniki odmieniają się w zależności od liczny rodzaju rzeczownika, który określają. Podobnie jak w niemieckim występuje słaba i mocna odmiana. Słabą używamy po Denna/Det här, a mocna po en, ett i po słowach nie mających określenia rodzaju rzeczownika.
Słaba odmiana liten (mały) Liczba pojedyncza Liczba mnoga rodzaj wspólny Den här litena bollen De här litena bollarna rodzaj nijaki Det här litena huset De här litena husen
Jak widzisz, wystarczy dodać a na koniec przymiotnika. Zwróć uwagę, że musisz użyć zaimka den/det, jeśli chcesz odmienić rzeczownik w formie określonej, który jest poprzedzony przymiotnikiem.
Mocna odmiana
liten (mały) Liczba pojedyncza Liczba mnoga rodzaj wspólny en liten boll. tvĺ litena bollar rodzaj nijaki ett litent hus tvĺ litena hus
Jak widzisz, to też niezbyt trudne. Dodajemy t do liczby pojedynczej rodzaju nijakiego oraz a do całej liczby mnogiej. Istnieją jednak nieregularne formy.
Przymiotniki kończące się na -d lub -dd zamieniają te litery na -tt we formie rodzaju nijakiego, nieakcentowane -n jest zastępowane przez -t. Do przymiotników kończących się na -ad ad dodaje się e zamiast a. Przymiotnik bra (dobry) nie odmienia się wcale.
Przymiotniki stor – duży liten – mały ful – brzydki vacker – piękny trevlig – miły ren – czysty smutsig – brudny
Kolory