1.1 żyjemy - nu jivi żyją - li jivi on ma nadzieję - ta nadi lub lu nadi ona ma nadzieję - ta nadi lub ela nadi wiedzą - li jan wiem - me jan mówisz - yu shwo mówicie - yu oli shwo mówię - me shwo

1.2 Kochasz? - Ob yu lubi? Nie kocham. - Me bu lubi. Czy ona nie kocha? - Ob ela bu lubi? Ona nie wie. - Ela bu jan. Czy on ma nadzieję? - Ob lu bu nadi? On żyje. - Lu jivi. Nie rozumiecie? - Ob yu (oli) bu samaji? Mamy nadzieję. - Nu nadi.` Czy oni mówią? - Ob li shwo? Oni nie wiedzą. - Li bu jan.

1.3 Kochałaś? - Ob yu lubi-te? Będę kochał. - Me ve lubi. Czy on zrozumie? - Ob ta ve samaji? Ob lu ve samaji? czy ona ma nadzieję? - Ob ela nadi? Ona miała nadzieję. - Ela nadi-te. Nie będzie miała nadziei. - Ela bu ve nadi. Będziemy żyć. - Nu ve jivi.

1.4 Ja nie wiedziałem. Ale ty powiedziałeś. Teraz ja wiem. - Me bu jan-te. Bat yu shwo-te. Nau me jan. Ona wierzy i ma nadzieję. - Ela kredi e nadi. Oni nie słyszą i nie słyszą, ale mówią. - Li bu vidi e bu audi, bat shwo. On nie rozumie, ale pracuje. - Ta bu samaji, bat gun. Mówię, żebyś zrozumiał. - Me shwo dabe yu samaji. Ona ma nadzieję, ponieważ kocha. - Ela nadi bikos ela lubi. Wy nie wiecie lub nie rozumiecie. - Yu bu jan o bu samaji. Ona nie myślała, ona (przecież) wiedziała. - Ela bu dumi-te, ela ya jan-te. Czy nie wierzysz? Ależ tak, wierzę! - Ob yu bu kredi? - Doh, me kredi ya!

Powrót do lekcji 1