3.1 nadzieja – nada wiedza – jansa pomoc – helpa prośba – prega radość – joisa pytanie – kwesta odpowiedź – jawaba przyjście – laisa piosenka – gana podróż – safara

3.2 lubiący podróże – safarishil często zadający pytania – kwestishil któremu można zaufać – kredibile na co można mieć nadzieję – nadibile skłonny do nadziei – lubishil kochliwy – nadishil

3.3 Książka jest wystarczająco duża. – Kitaba es basta gran. Dziecko jest za małe. – Kinda es tro syao. Gdzie jest kwiat? – Wo es flor? Kwiat był całkiem piękny. – Flor bin aika jamile. Jaki będzie dom? – Kwel ve bi dom? Dom będzie bardzo dobry. – Dom ve bi muy hao.

3.4 To dziecko jest małe, ale bardzo pojętne. – Sey kinda es syao, bat aika samajishil. Tamten człowiek był bardzo dobry. – Toy jen bin muy hao. Nie podoba mi się ten dom: jest za mały. – Me bu pri sey dom: it es tro syao. Nie trzeba rozmawiać z taką osobą: nie będzie dla ciebie dobrym przyjacielem. – Bu treba shwo a tal jen: ta bu ve bu hao amiga fo yu. Tamten dom jest wystarczająco duży, abyśmy mogli w nim mieszkać. – Toy dom es basta gran fo ke nu mog jivi in it. To dziecko zbyt lubi zadawać pytania. – Sey kinda es tro kwestishil.

3.5 Tam jest mały dom. – Dar ye syao dom. Tutaj nie ma kwiatów. – Hir flor yok. Będziemy mieli dziecko. – Nu ve hev kinda. On miał taką książkę. – Ta hev-te tal kitaba.

3.6 moje dziecko – may kinda książka mojego dziecka – kitaba de may kinda / may-kinda-ney kitaba twoja książka – yur kitaba swój dom – swa-ney dom przyjaciel naszego dziecka – amiga de nuy kinda / nuy-kinda-ney amiga ich czas – ley taim jego kwiat – suy flor / luy flor

3.7 ogromny – gro-gran piękny – gro-jamile bardzo potrzebować – gro-nidi bardzo chcieć – gro-yao człowieczek – jen-ki kwiatek – flor-ki

3.8 Mam jednego przyjaciela. – Me hev un amiga. On jest cudownym człowiekiem. – Ta es gro-hao jen. Jest bardzo pracowity i pojętny. – Ta es muy gunshil e samajishil. Ma małe dziecko. – Ta hev un syao kinda. Mój przyjaciel chce być z dzieckiem, chce widzieć, jak jego dziecko żyje. – May amiga yao bi kun kinda, yao vidi komo suy kinda jivi. Ale nie może, bo musi pracować. – Bat ta bu mog bikos ta mus gun. Nie ma czasu, żeby bawić się ze swoim dzieckiem. – Ta bu hev taim fo plei kun swa-ney kinda. Kiedy przychodzi, dziecko śpi. – Wen ta lai, kinda somni. Mój przyjaciel ma nadzieję, że kiedy dziecko będzie duże, będzie mógł czytać mu książki i rozmawiać o nich z nim. – May amiga nadi ke, wen kinda es gran, ta ve mog lekti kitaba fo ta e shwo om li kun ta. Dziecko mojego przyjaciela nie możne zrozumieć, czemu jego ojciec nie może z nim się bawić. – May-amiga-ney kinda bu mog samaji way suy patra bu mog plei kun ta. Dziecko nie może siedzieć bez zabawy. On chce biegać, śpiewać, tańczyć. – Kinda bu mog sidi sin plei. Ta yao lopi, gani, dansi. Mój przyjaciel ma też ojca. On jest bardzo stary. – Yoshi may amiga hev patra. Ta es muy lao. Nie pamięta, jak się nazywa. – Ta bu remembi komo ta nami. Nie widzi i dlatego nie może czytać i pisać. – Ta bu vidi e por se ta bu mog lekti e skribi. On potrzebuje spać. – Ta nidi somni.

Powrót do lekcji 2