Gdzie szukać pomocy w trudnych sytuacjach emocjonalnych Każdy czasem czuje smutek, złość, wstyd, lęk czy bezradność. To normalne. Są jednak sytuacje, kiedy emocje są tak silne, że samemu trudno sobie z nimi poradzić. Wtedy warto poprosić o pomoc.

Kiedy warto szukać pomocy? Poszukaj pomocy, gdy:

bardzo długo (kilka tygodni) czujesz smutek lub przygnębienie,

często się boisz i przez to unikasz szkoły, ludzi czy swoich ulubionych zajęć, ktoś cię wyzywa, bije, upokarza (w realu lub w internecie), masz problemy w domu, np. częste kłótnie, przemoc, nadużywanie alkoholu, masz myśli, że chcesz zrobić sobie krzywdę lub nie chcesz żyć.

W takich sytuacjach nie powinieneś zostawać sam.

Do kogo możesz się zwrócić? Zaufani dorośli Rodzice lub opiekunowie – często najlepiej cię znają i mogą szukać pomocy razem z tobą. Inni dorośli z rodziny – np. babcia, dziadek, ciocia, wujek, starsze rodzeństwo. Nauczyciele – wychowawca, nauczyciel, któremu ufasz. Pedagog lub psycholog szkolny – są w szkole po to, żeby pomagać w trudnych sytuacjach. Pielęgniarka lub higienistka szkolna, lekarz rodzinny – mogą wysłuchać i pokierować dalej.

Jeśli jeden dorosły nie zareaguje tak, jak potrzebujesz, poszukaj innego. Masz do tego prawo.

Rówieśnicy (koledzy i koleżanki) Przyjaciel może:

wysłuchać cię, pójść z tobą do pedagoga, psychologa lub nauczyciela, przypominać ci, że nie jesteś sam.

Pamiętaj jednak, że w bardzo trudnych sytuacjach potrzebna jest też pomoc dorosłych, nie tylko kolegów.

Telefony zaufania i pomoc online W Polsce działa m.in.:

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111 (połączenie jest bezpłatne, nie trzeba podawać nazwiska, możesz zadzwonić, gdy jest ci bardzo ciężko, coś cię martwi albo czujesz się zagrożony)

Są też strony internetowe z poradami dla dzieci i młodzieży (np. fundacji pomagających dzieciom).

Korzystając z internetu:

wybieraj znane, zaufane strony, nie podawaj obcym swojego nazwiska, adresu ani numeru szkoły.

W nagłym niebezpieczeństwie Jeśli:

ktoś ci grozi, ktoś cię bije, myślisz, żeby zrobić sobie krzywdę albo komuś innemu, natychmiast poproś dorosłego o pomoc i dzwoń na numer alarmowy 112.

Jak poprosić o pomoc? Możesz powiedzieć np.:

„Źle się czuję od dłuższego czasu i nie umiem sobie z tym poradzić”. „Ktoś mnie wyzywa/bije i boję się o siebie”. „Mam myśli, że chcę sobie zrobić krzywdę”.

Pomocnik (dorosły, telefon zaufania) może zapytać:

co się dzieje, od kiedy tak się czujesz, czego potrzebujesz.

Odpowiadaj szczerze – to ułatwia dobranie odpowiedniej pomocy.

Pamiętaj Masz prawo prosić o pomoc, gdy jest ci trudno. Szukanie pomocy nie jest powodem do wstydu. Nie musisz radzić sobie sam – od tego są dorośli i specjaliści. Jeśli jedna osoba ci nie pomogła, szukaj dalej – zawsze jest ktoś, kto może cię wesprzeć.