umowa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;
(1.1)
(1.1) Rozmowy między firmami zakończyły się podpisaniem umowy o współpracy.
(1.1) umowa między + a +
(1.1) umowa między nim a nią; treść umowy, klauzula umowy, warunki umowy; coś jest zapisane w umowie; strona/sygnatariusz umowy; zawierać/podpisywać/spisywać/zrywać/wymawiać/przedłużać umowę, dotrzymywać umowy; termin (wykonania) umowy; umowa o dzieło, umowa zlecenie/umowa zlecenia, umowa o pracę, umowa o dzierżawę, umowa o sprzedaż/umowa sprzedaży, umowa zamiany, umowa dostawy, umowa kontrakcji, umowa o roboty budowlane, umowa najmu, umowa użyczenia, umowa pożyczki, umowa rachunku bankowego, umowa spółki, umowa darowizny; forma umowy; umowa ustna/pisemna, umowa cywilna, umowa międzynarodowa; umowa jednostronnie zobowiązująca/umowa jednostronna (unilateralna), umowa dwustronnie zobowiązująca/umowa dwustronna (bilateralna), korzystna umowa
(1.1) porozumienie, kontrakt, układ
(1.1) pakt
umowny umawiać , umówić
dżentelmeńska umowa • niepisana umowa • umowa śmieciowa
angielski: (1.1) agreement, deal arabski: (1.1) إتفاق baskijski: (1.1) kontratu, hitzarmen białoruski: (1.1) умова , дагавор czeski: (1.1) úmluva dolnołużycki: (1.1) dogrono duński: (1.1) aftale esperanto: (1.1) kontrakto fiński: (1.1) sopimus hindi: (1.1) सौदा (saudā) hiszpański: (1.1) contrato , convenio , acuerdo interlingua: (1.1) pacto kataloński: (1.1) contracte łaciński: (1.1) contractus niderlandzki: (1.1) overeenkomst niemiecki: (1.1) Vertrag , Abkommen norweski (bokmål): (1.1) avtale nowogrecki: (1.1) συμβόλαιο , σύμβαση , συνθήκη pali: (1.1) katikā rosyjski: (1.1) догово́р slovio: (1.1) dogvor (догвор) szwedzki: (1.1) avtal , fördrag , överenskommelse , pakt udmurcki: (1.1) тупанкыл ukraiński: (1.1) уго́да , до́гові́р włoski: (1.1) contratto