spożywczy ()
, ,
przymiotnik (1.1) przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały (1.2) związany z żywnością lub spożyciem rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) sklep z artykułami spożywczymi (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Dwutlenek krzemu jest dopuszczony do stosowania w produktach spożywczych jako substancja przeciwzbrylająca (E551) – jednak przyswajalność krzemu z dwutlenku krzemu wynosi mniej niż 1%. (2.1) Gdy zobaczyłem brud w osiedlowym spożywczym, zrezygnowałem z zakupów.
rolno-spożywczy • spożywczo-przemysłowy
(2.1) spożywczak
żywność , spożywanie , spożycie , spożywczak , spożywca spożywać , spożyć
angielski: (1.1) comestible, edible, artykuły spożywcze: groceries; (1.2) food; (2.1) grocery, grocer's, grocer's shop białoruski: (1.1) харчовы; (1.2) харчовы, прадуктовы; (2.1) прадуктовы магазін duński: (1.1) w złożeniach fødevare-; (1.2) w złożeniach fødevare-; (2.1) fødevarebutik , dagligvareforretning , dagligvarebutik esperanto: (1.1) nutra, nutraĵa; (2.1) nutraĵvendejo kaszubski: (1.1) spòżiwczi niemiecki: (1.1) Speise-, artykuły spożywcze: Lebensmittel; (2.1) Lebensmittelladen , Lebensmittelgeschäft nowogrecki: (1.1) φαγώσιμος, θρεπτικός; (1.2) φαγώσιμος, θρεπτικός; (2.1) μπακάλικο rosyjski: (1.1) съестной; (1.2) продовольственный; (2.1) продовольственный ukraiński: (1.1) харчовий; (1.2) харчовий, продуктовий; (2.1) продуктовий магазин włoski: (1.1) alimentare