rejoice ()
,
czasownik nieprzechodni (1.1) radować się czasownik przechodni (2.1) radować (czynić komuś radość)
(1) rejoice, rejoiced, rejoiced, rejoices, rejoicing (2) rejoice, rejoiced, rejoiced, rejoices, rejoicing
(1.1) Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee. → Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj, Córo Jeruzalem! Oto twój Król idzie do ciebieZach 9:9.
(1.1) gladden (2.1) exhilarate
(1.1) rejoicer
< rejoir (ok. XIV w.)