spadek () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby; (1.2) obniżenie poziomu ziemi (gruntu, drogi itp.) (1.3) obniżanie się poziomu, wartości itp.; upadek, regres
(1.1-2)
(1.1) W spadku dostał mieszkanie po ciotce. (1.2) Do wypadku doszło na lekkim spadku drogi. (1.3) Przyczyną runięcia silosu była jego wcześniejsza implozja spowodowana gwałtownym spadkiem ciśnienia wewnętrznego.
(1.1) dostać coś w spadku
spadanie , opad , upadek , spadkowicz spadkowy, spadzisty spadać
angielski: (1.1) inheritance, legacy; (1.2) dip, fall; (1.3) dip, fall arabski: (1.1) ميراث ; (1.3) تراجع baskijski: (1.1) jaraunspen, oinorde, herentzia białoruski: (1.1) спадчына ; (1.2) спад , схіл , спуск duński: (1.1) arv esperanto: (1.1) heredo, heredaĵo francuski: (1.1) héritage ; (1.2) chute gudźarati: (1.3) ઘટાડો (ghaṭāḍō) hiszpański: (1.1) herencia interlingua: (1.1) legato kazachski: (1.1) мирас, мұра niemiecki: (1.1) Erbschaft nowopruski: (1.1) weldisnā rosyjski: (1.1) наследство ; (1.2) спад , спуск , понижение ukraiński: (1.1) спадок , спадщина wilamowski: (1.1) erbšoft włoski: (1.1) lascito , eredità ; (1.3) calo , crollo