obywatel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek społeczeństwa danego państwa, który jest prawnie uznany przez to państwo, i przez to mający różne prawa, przywileje i obowiązki; (1.2) mieszkaniec jakiegoś miejsca lub miejscowości, w szczególności miasta (1.3) ziemianin (posiadacz nieruchomości w danej miejscowości) (1.4) pan (zwrot urzędowy w stosunku do mężczyzny, w szczególności w czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej)
(1)
(1.1) Już Rzym stosował zasadę zbiorowej odpowiedzialności i wyniósł wspólnotę obywateli rzymskich ponad wszystkich innych mieszkańców ziemi. (1.2) Kościół zmurowany jest sto lat przeszło, a nié mając ktoby o nim zawiadował, przyszedł do wielkiego spustoszenia. Pobożny jednak obywatel miejsca tamtecznego, niejaki Jakób Smukała, cieśla, zawiadował o nim i poprawiał, a gdy miał umiérać, żony swojéj poprosił, żeby go w tym kościele pochować kazała — tę mając nadzieję, że tego miejsca Pan Bóg nie zapomni. (1.3) W kajucie zastałem już moich towarzyszów podróży. Jeden z nich obywatel wiejski, począł oddawać się rozmyślaniom o swojem gospodarstwie. (1.4) Marszałek: Obywatelu Pośle, Pan wygłasza nowe przemówienie. (1.4) Jedno z dwojga, obywatelu: albo dopiero dziś przyjechaliście, albo jesteście po dobrem śniadaniu?…
(1.1) obywatel +
(1.1) obywaciel (1.3) ziemianin (1.4) pan
obywatelstwo , obywatelskość obywatelka obywatelski obywać
Zapożyczenie z . Poświadczone od ok. 1511–1540. Znaczenie (1.4) to prawdopodobnie zapożyczenie semantyczne z
ob.
afrykanerski: (1.1) burger albański: (1.1) shtetas angielski: (1.1) citizen arabski: (1.1) مواطن (muwāṭin) azerski: (1.1) vətəndaş baskijski: (1.1) herritar białoruski: (1.1) грамадзянін ; (1.2) жыхар ; (1.3) памешчык ; (1.4) грамадзянін bułgarski: (1.1) гра́жданин chiński standardowy: (1.1) 公民 (gōngmín), 市民 (shìmín) chorwacki: (1.1) dr̀žavljanin czeski: (1.1) občan dolnołużycki: (1.1) staśan duński: (1.1) borger , statsborger esperanto: (1.1) civitano, ŝtatano estoński: (1.1) kodanik fiński: (1.1) kansalainen francuski: (1.1) citoyen galicyjski: (1.1) cidadán górnołużycki: (1.1) staćan grenlandzki: (1.1) innuttaasoq gruziński: (1.1) მოქალაქე (mokalake) hebrajski: (1.1) אזרח hindi: (1.1) नागरिक (nāgrik) hiszpański: (1.1) ciudadano indonezyjski: (1.1) warga interlingua: (1.1) cive, citatano irlandzki: (1.1) saoránach islandzki: (1.1) borgari , ríkisborgari, , borgarbúi , þegn japoński: (1.1) 公民, 市民 jidysz: (1.1) בירגער (birger) jugorusiński: (1.1) державян karpatorusiński: (1.1) горожани́н kaszubski: (1.1) òbëwatel kataloński: (1.1) ciutadà kazachski: (1.1) азамат (azamat) koreański: (1.1) 국민 krymskotatarski: (1.1) vatandaş litewski: (1.1) pilietis łaciński: (1.1) civis łotewski: (1.1) pilsonis macedoński: (1.1) државјанин , граѓанин malajski: (1.1) warganegara maltański: (1.1) ċittadin mongolski: (1.1) иргэн (irgen) niderlandzki: (1.1) burger niemiecki: (1.1) Bürger norweski (bokmål): (1.1) statsborger nowogrecki: (1.1) πολίτης ormiański: (1.1) քաղաքացի (kʿałakʿacʿi) perski: (1.1) شهروند (šahrvand) połabski: (1.1) barďėr portugalski: (1.1) cidadão rosyjski: (1.1) граждани́н ; (1.4) граждани́н rumuński: (1.1) cetățean serbski: (1.1) др̀жављанин słowacki: (1.1) občan słoweński: (1.1) državljȃn słowiński: (1.1) ôbywatel starogrecki: (1.1) πολίτης (polítēs) szkocki gaelicki: (1.1) saoranach szwedzki: (1.1) medborgare tagalski: (1.1) mamamayan tajski: (1.1) พลเมือง (pon-lá-mʉʉang) turecki: (1.1) vatandaş ukraiński: (1.1) громадя́нин ; (1.4) громадя́нин węgierski: (1.1) állampolgár wietnamski: (1.1) công dân wilamowski: (1.1) bjygjer włoski: (1.1) cittadino