jeniec () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba wzięta do niewoli w czasie wojny; (1.2) jeden z kamieni w go;
(1.1-2)
(1.1) Prawo międzynarodowe nakazuje godne traktowanie jeńców.
(1.1) jeniec wojenny • brać jeńców
(1.1) braniec
(1.1) janczar, jasyr
jeniecki jeniectwo jąć
angielski: (1.1) captive, prisoner of war, POW arabski: (1.1) أخيذ, أسير حرب, أسير białoruski: (1.1) палонны , ваеннапалонны duński: (1.1) krigsfange fiński: (1.1) sotavanki francuski: (1.1) prisonnier de guerre hiszpański: (1.1) cautivo , prisionero de guerra islandzki: (1.1) stríðsfangi , fangi japoński: (1.1) jidysz: (1.1) געפֿאַנגענער (gefangener) kaszubski: (1.1) pòjmańc , pòjmańczik niderlandzki: (1.1) krijgsgevangene / niemiecki: (1.1) (Kriegs-)Gefangener , (Kriegs-)Gefangene nowogrecki: (1.1) αιχμάλωτος , αιχμάλωτος πολέμου rosyjski: (1.1) пленный, военнопленный słowacki: (1.1) zajatec szwedzki: (1.1) krigsfånge ukraiński: (1.1) полонений