__TOC__ kujon () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia
(1.1)
(1.1) Kujon wszystko napisał, a nie dał mi ściągnąć!
kujownia , kucie , kujonienie kujonka kujonić, kuć, wykuć
angielski: (1.1) swot, nerd czeski: (1.1) šprt duński: (1.1) terper francuski: (1.1) polard , bosseur hiszpański: (1.1) empollón niemiecki: (1.1) Streber nowogrecki: (1.1) φυτό , σπασίκλας , φύτουλας rosyjski: (1.1) ботан , ботаник , зубрила , зубрилка , słowacki: (1.1) šprt , bifľoš
kujon ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) tchórz
(1.1) en kujon, kujonen, kujoner, kujonerne
(1.1) Han vil gerne overvinde sin angst og ønsker ikke at være en kujon. → Chciałby przezwyciężyć swój strach i nie być tchórzem.
(1.1) kylling
kujonagtig
kujon ()
rzeczownik (1.1) hulaka, rozpustnik, donżuan