synowa () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) żona syna
(1.1)
(1.1) Zawsze mogę liczyć na moją synową.
(1.1) , , ; ;
(1.1) zięć;
(1.1) powinowata
syn , synek , synowiec , synuś , synal , syneczek , synulek , synalek , synowica synowy, synowski
(1.1) od dawnej formy przymiotnika dzierżawczego (synowski)Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 6. <
angielski: (1.1) daughter-in-law baskijski: (1.1) errain czeski: (1.1) snacha esperanto: (1.1) bofilino estoński: (1.1) minia francuski: (1.1) bru , belle-fille hindi: (1.1) बहू (bahū) hiszpański: (1.1) nuera interlingua: (1.1) filia affin islandzki: (1.1) tengdadóttir jidysz: (1.1) שנור (sznur) kataloński: (1.1) jove , nora koreański: (1.1) 며느리 (myŏnŭri) litewski: (1.1) marti łaciński: (1.1) nurus łotewski: (1.1) vedekla niemiecki: (1.1) Schwiegertochter norweski (bokmål): (1.1) svigerdatter / pali: (1.1) suṇisā , suṇhā rosyjski: (1.1) сноха sanskryt: (1.1) स्नुषा słowacki: (1.1) nevesta szwedzki: (1.1) sonhustru , svärdotter tajski: (1.1) ลูกสะใภ้, สะใภ้ tetum: (1.1) feto-foun ukraiński: (1.1) невістка , сноха wilamowski: (1.1) śnjyh włoski: (1.1) nuora