aga

aga ()

,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich (pan) (1.2) stopień oficerski w sułtańskiej Turcji; (1.3) oficer w stopniu agi (1.2) rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) gatunek płaza z rodziny ropuchowatych, ;

(1.1) (2.1)

(2.1) kururu, ropucha olbrzymia

(1.1-3)

angielski: (1.1) agha; (1.2) agha; (1.3) agha; (2.1) cane toad, giant neotropical toad, marine toad baskijski: (1.2) aga bułgarski: (1.1) ага ; (1.2) ага esperanto: (2.1) kanbufo turecki: (1.1) ağa; (1.2) ağa; (1.3) ağa ukraiński: (1.2) ага ; (1.3) ага

aga ()

rzeczownik (1.1) aga

aga ()

spójnik (1.1) ale, lecz partykuła (2.1) aRobert Bielecki, Język estoński dla początkujących. I. Teksty i gramatyka, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2016, s. 50.

(1.1)

aga ()

rzeczownik (1.1) starszy brat (1.2) pan

aga ()

rzeczownik (1.1) ranekCecile Motus, Hiligaynon Lessons, Рипол Классик, ISBN 5881879775, s. 5.

aga ()

partykuła (1.1) być może, może spójnik (2.1) ale, lecz (2.2) albo, czy, lub

aga ()

czasownik (1.1) budować

aga ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) aga (oficer turecki)

(1.1)

aga ()

czasownik (1.1) żegnać

(1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe

aga ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chłosta, kara cielesna czasownik przechodni (2.1) chłostać, wymierzać karę cielesną

(1.1) en aga, agan, (2.1) att aga, agar, agade, agat, aga!

aga ()

rzeczownik (1.1) wczesność

umaga, agahan, paaga agahan, mapaaga, maagahan maaga, aga-aga, napakaaga, maaga-aga maaga, maaga-aga

aga ()

rzeczownik (1.1) aga