__TOC__ duka ()
rzeczownik (1.1) sklep
(1.1) jak rzeczowniki w klasie 5 mające w klasie 6
duka ()
czasownik nieprzechodni lub przechodni (1.1) nakrywać do stołu (1.2) skrupulatnie przygotowywać
(1) att duka, dukar, dukade, dukat, duka! ; pres. part. dukande, perf. part. dukad
(1.1) Hon dukade bordet för oss. → Ona nakryła dla nas do stołu.
dukande, dukning
czasownik frazowy duka av • duka fram • duka under • duka upp