kopa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) 60 sztuk; (1.2) sterta siana, słomy lub odpowiednio ustawione snopki zboża (4 mendle) (1.3) zaokrąglony wierzchołek górski; (1.4) duża ilość czegoś (1.5) tradycyjny deser pochodzący z Górnego Śląska
(2.1) , od: kop
(1.1-5)
(1.1) Marek kupił kopę jajek. (1.2) Wysuszone siano ułożono w kopy, przygotowując do zwózki.
(1.1) kopa jajek
(1.2) kopica
(1.2) kopka
(1.4) kopę lat
angielski: (1.1) three score duński: (1.1) skok fiński: (1.1) viisi tusinaa jidysz: (1.1) שאָק / (szok); (1.4) שאָק / (szok) niemiecki: (1.1) Schock rosyjski: (1.1) копа́ słowacki: (1.1) kopa; (1.2) kopa; (1.4) kopa szwedzki: (1.1) skock , tre tjog ; (1.2) vålm ukraiński: (1.1) копа ; (1.2) копиця wilamowski: (1.1) siök , šȫk
kopa ()
rzeczownik (1.1) puchar (1.2) kolor w kartach hiszpańskiej talii
(1.2) bateko / biko / hiruko / lauko / bosteko / seiko / zazpiko / zortziko / bederatziko / txanka / zaldun / errege kopa → jedynka / dwójka / trójka / czwórka / piątka / szóstka / siódemka / ósemka / dziewiątka / paź / rycerz / król puchar
kopa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kopa (sześćdziesiąt sztuk) (1.2) kopa (sterta siana) (1.3) kupa (duża ilość czegoś)
(1.1-3)
kopa ()
rzeczownik (1.1) mydło
(1.1)
kopa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wydma
kopa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zbiór
kopa ()
przymiotnik (1.1) kulawy
kopa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kopa (stos, sterta) (1.2) kopa (mnóstwo czegoś) (1.3) kopa (sześćdziesiąt sztuk)
(1.1) kopa snehu / sena (1.3) kopa vajec
hľadať ihlu v kope sena
kopa ()
czasownik (1.1) pożyczyć (1.2) dać kredyt
(1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe
mkopo