__TOC__ pande ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) patelnia (1.2) czoło czasownik (2.1) uderzyć w twarz
(1) en pande, panden, pander, panderne (2) at pande, pander, pandede, pandet
(1.1) Steg fisken på panden i olie. → Usmaż rybę na patelni w oleju.
rynke panden
(1.2) zobacz też: części ciała w języku duńskim
pande ()
rzeczownik (1.1) kierunek
(1.1) jak rzeczowniki w klasie 9 mające w klasie 10