żebrak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, kto żebrze
(1.1)
(1.1) Pod kościołem siedzi żebrak i straszy końcem świata.
(1.1) mendyk
żebranina , żebractwo , żebry żebraczka żebrać , wyżebrać żebraczy, żebracki
angielski: (1.1) beggar arabski: (1.1) شحاذ, متسول baskijski: (1.1) eskale, eskeko, erromes białoruski: (1.1) жабрак bułgarski: (1.1) просяк chorwacki: (1.1) prosjak czeski: (1.1) žebrák duński: (1.1) tigger esperanto: (1.1) almozulo, almozisto fiński: (1.1) kerjäläinen francuski: (1.1) mendiant hiszpański: (1.1) mendigo interlingua: (1.1) mendicante, mendico kaszubski: (1.1) skamżoch , dżôd kataloński: (1.1) captaire kazachski: (1.1) қайыршы, тіленші koreański: (1.1) 거지 litewski: (1.1) elgeta , skurdžius łaciński: (1.1) mendicabulum , mendicus , aeruscator niemiecki: (1.1) Bettler nowogrecki: (1.1) ζητιάνος portugalski: (1.1) mendicante, rosyjski: (1.1) попроша́йка / serbski: (1.1) просјак slovio: (1.1) zxebrak (жебрак) suahili: (1.1) maskini szwedzki: (1.1) tiggare turecki: (1.1) dilenci ukraiński: (1.1) жебрак , ста́рець węgierski: (1.1) koldus wilamowski: (1.1) bātłer , fehter włoski: (1.1) mendicante