paha ()
przymiotnik (1.1) zły (1.2) zły (w sensie moralnym)
paha ()
przymiotnik (1.1) zły (1.2) trudny rzeczownik (2.1) zło
(1-2) pah‧a ,
(1.1) Se on paha. → To jest złe.
(1.1) pahankurinen, pahanlaatuinen (1.2) paha kysymys → trudne pytanie
(1.1) huono, ilkeä, häijy (1.2) vaikea (2.1) pahuus
(1.1) hyvä, kiltti (1.2) helppo (2.1) hyvyys
pahe, pahis, pahuus, paholainen pahastua, paheksua, pahentaa, paheta, pahoittaa paholainen pahasti, pahoillaan, pahoin
paha ()
przysłówek (1.1) może
paha ()
przymiotnik (1.1) złyAet Lees, Case Alternations in Five Finnic Languages: Estonian, Finnish, Karelian, Livonian and Veps, BRILL, 2015, s. 324.
paha ()
partykuła (1.1) może, być może