abstynent () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba nie pijąca napojów alkoholowych (1.2) osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś
(1.1-2)
(1.1) Marek jest abstynentem, nie pije nawet szampana. (1.2) On jest abstynentem seksualnym.
(1.1) niepijący
(1.1) alkoholik
abstynencja abstynentka abstynencki, abstynencyjny
< (powstrzymujący się) źródłosłów dla
angielski: (1.1) teetotaller, teetotaler; (1.2) abstainer białoruski: (1.1) абстынент , непітушчы bułgarski: (1.1) абстинент , въздържател duński: (1.1) afholdsmand esperanto: (1.1) abstinulo, abstinenculo fiński: (1.1) absolutisti, raitis francuski: (1.2) abstinent hiszpański: (1.1) abstemio interlingua: abstinente islandzki: (1.1) bindindismaður kaszubski: (1.1) strzimòwnik, abstinenta niderlandzki: (1.1) geheelonthouder niemiecki: (1.1) Abstinenzler , Antialkoholiker , Temperenzler norweski (bokmål): (1.1) avholdsmann nowopruski: (1.1) abstinēnts rosyjski: (1.1) абстинент , непьющий , трезвенник ; (1.2) абстинент słowacki: (1.1) abstinent szwedzki: (1.1) absolutist , helnykterist , nykterist ukraiński: (1.1) абстине́нт , непиту́щий , твере́зник ; (1.2) абстине́нт węgierski: (1.1) antialkoholista włoski: (1.1) astinente , astemio ; (1.2) astinente