__TOC__ ambona ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; kościelna mównica; ; (1.2) stanowisko myśliwskie w kształcie wieżyczki, stałe lub przenośne, służące do polowań na zwierzynęMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 7, ISBN 8311072604.; (1.3) skała o nieregularnych kształtach, odstająca od grzbietu lub zboczaDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa ogólnego. Terminologizacja wyrazów potocznych, „Poradnik Językowy” nr 2/1979, s. 63.
(1.1-3)
(1.1) Ambony są często bogato zdobione. (1.2) Ambony ustawiane są na granicy lub w głębi lasu w miejscach, gdzie istnieje duże prawdopodobieństwo napotkania zwierzyny.
(1.1) kazanie z ambony • grzmieć z ambony
(1.1) kazalnica
(1.1) bima, minbar
ambonka ambonowy
(1.1) spaść z ambony • ni do ambony, ni do żony
< < → wypukłośćSłownik terminologiczny sztuk pięknych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 12.
angielski: (1.1) pulpit; (1.2) shooting stand baskijski: (1.1) pulpitu bułgarski: (1.1) амвон chorwacki: (1.1) ambon czeski: (1.1) kazatelna duński: (1.1) prædikestol ; (1.2) hochstand esperanto: (1.1) predikejo, ambono estoński: (1.1) kantsel francuski: (1.1) chaire ; (1.2) mirador hiszpański: (1.1) púlpito islandzki: (1.1) prédikunarstóll , ræðustóll japoński: (1.1) 講壇 kaszubski: (1.1) kôzalnica luksemburski: (1.1) Priedegtstull, Kanzel niderlandzki: (1.1) kansel niemiecki: (1.1) Kanzel ; (1.2) Hochsitz nowogrecki: (1.1) άμβωνας rosyjski: (1.1) амво́н ; (1.2) лаба́з , пола́ти słowacki: (1.1) kazateľnica szwedzki: (1.1) predikstol ukraiński: (1.1) амвон wilamowski: prydikśtul , prȳdiḱštu̐l , prydikśtül włoski: (1.1) pulpito
ambona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ambona
(1.1)
ambona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ambona